Thomas Davidson (ur. 17 maja 1817 w Edynburgu, zm. 14 października 1885 w Brighton) – brytyjski paleontolog, znany autor obszernej monografii ramienionogów kopalnych Zjednoczonego Królestwa (w którego skład wchodziła wówczas cała Irlandia).
Życiorys Pochodził z rodziny właścicieli ziemskich w szkockim hrabstwie Midlothian. W młodości, przebywając w Paryżu, słuchał wykładów Élie de Beaumonta, Geoffroy Saint-Hilaire’a, Dumérila i innych przyrodników. W roku 1835 zapisał się na Uniwersytet w Edynburgu. W roku 1836 odbył podróż (głównie pieszą) po Francji, Włoszech, Szwajcarii i Niemczech, badając geologię tych krajów. Pod wpływem spotkanego w 1837 roku Leopolda von Bucha zajął się słabo wówczas poznanymi ramienionogami. Studiował także w paryskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem Paula Delaroche’a i Horace’a Verneta.
W roku 1850 rozpoczął publikowanie monografii ramienionogów kopalnych Wielkiej Brytanii, do której sam przygotowywał i litografował plansze. Ostatnia część tego dzieła ukazała się w 1885 roku. Całość obejmuje sześć tomów in quarto z 229 planszami. Mówiono o nim, że był ostatnią osobą, która znała wszystkie brytyjskie ramienionogi. mały|Ramienionogi współczesne (plansza z pracy Davidsona, 1852: na górze po lewej stronie opisany przezeń gatunek Coptothyris grayii) Thomas Davidson nawiązał współpracę z wieloma przyrodnikami swoich czasów. Wiele osób przesyłało mu materiał do badań, a rozdziały do jego opus magnum napisali m.in. Richard Owen i Roderick Murchison. Jego współpracowniczką była również . Ze względu na wielką liczbę okazów do opracowania, przy wybieraniu ramienionogów z osadu i ich wstępnej klasyfikacji zapewnił sobie także pomoc osób nie będących zawodowymi przyrodnikami – duchownych z Brighton. Davidsonowi powierzono także opracowanie ramienionogów z wyprawy „Challengera”.
W testamencie zapisał swoje zbiory i bibliotekę Muzeum BrytyjskiemuW II połowie XX wieku zbiory przyrodnicze Muzeum Brytyjskiego, dotąd określane jako British Museum (Natural History), wydzielono w odrębne Muzeum Historii Naturalnej..
Pełnione funkcje i otrzymane godności Honorowy sekretarz Londyńskiego Towarzystwa Geologicznego (1858) Laureat medalu Wollastona (1865) Laureat medalu (Royal Medal) Towarzystwa Królewskiego (1870) Doktor (Ll. D.) Uniwersytetu St Andrews (1882) Wiceprzewodniczący Członek Towarzystwa Królewskiego Członek Królewskiej Akademii Bawarskiej Członek Członek Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego
Osiągnięcia naukowe Znaczenie w historii nauki mały|Ramienionogi karbońskie (plansza z monografii Davidsona, 1856) Opisał liczne nowe taksony ramienionogów – nazwano go nawet „ojcem chrzestnym ramienionogów”. Są to między innymi:
rodziny Porambonitidae Davidson, 1853, Trimerellidae Davidson & King, 1872, Athyrididae Davidson, 1881 i Nucleospiridae Davidson, 1884; rodzaje Cyrtina Davidson, 1859, Streptis Davidson, 1881, Hindella Davidson, 1882, Bifida Davidson, 1882, Kayseria Davidson, 1882 i Kraussina Davidson in Suess, 1859; wiele gatunków od kambryjskich po żyjące współcześnie, np. kambryjska Linnarssonia? maculata (Davidson, 1868) [= Obolella maculata Davidson, 1868], ordowicka Glyptorthis lapworthi (Davidson, 1883) [= Orthis lapworthi Davidson, 1883], sylurska Homoeospira baylei (Davidson, 1848) [= Terebratula baylei Davidson, 1848], jurajska Stolmorhynchia bouchardi (Davidson, 1852) [= Rhynchonella bouchardi Davidson, 1852], kredowa Dereta incerta (Davidson, 1852) [= Trigonosemus incerta Davidson, 1852] i współczesna Coptothyris grayii (Davidson, 1852) [= Terebratula grayii Davidson, 1852].
Publikacje Monograph of the British Fossil Brachiopoda (1850–1885) Monografia wychodziła przez 35 lat w odrębnych zeszytach, które były częściami różnych tomów wydawnictwa seryjnego Monographs of the Palaeontographical Society. W związku z tym poszczególne części monografii oznaczone są poczwórnym systemem numerów:
numerami tomów czasopisma (od tomu IV w roku 1850 do tomu XXIX w roku 1886); numerami zeszytów czasopisma (od numeru 10 w roku 1850 do numeru 187 w roku 1885); numerami części monografii (1 – trzeciorzęd; 2 – kreda; 3 – jura; 4 – perm; 5 – karbon; 6 – dewon; 7 – sylur [w ujęciu Davidsona obejmuje kambr, ordowik i sylur]; niektóre części podzielone na podzeszyty (ang. portions); części suplementów numerowane oddzielnie od 1 do 5 i powtórnie od 1 do 3); numerami tomów, w które pogrupowano części monografii (I – od trzeciorzędu do jury; II – perm i karbon; III – dewon i sylur; IV – dodatki do tomów 1 i 2; V – dodatki do tomu 3; VI – bibliografia).
Poniżej zestawienie poszczególnych części: mały|Ramienionogi ordowickie (plansza z monografii Davidsona, 1869)Volume I: A General Introduction (1853) [Volume I] Part 1: A monograph of British Tertiary Brachiopoda (1852) [Volume I] Part 2: A Monograph of British Cretaceous Brachiopoda (1852, 1854) [Volume I] Part 3: The Oolitic and Liassic Brachiopoda (1851, 1852) [Volume II] Part 4: A Monograph of British Permian Brachiopoda (1857) [Volume II] Part 5: A monograph of British Carboniferous Brachiopoda (1857, 1859, 1860, 1861, 1862) [Volume III] Part 6: A monograph of British Devonian Brachiopoda (1864, 1865) [Volume III] Part 7: The Silurian Brachiopoda (1866, 1867, 1869, 1871) Volume IV, Part 1: Supplement to the Recent, Tertiary, and Cretaceous Species (1874) Volume IV, Part 2: Supplement to the Jurassic and Triassic species (1876, 1878) Volume IV, Part 3: Supplement to the Permian and Carboniferous Species (1880) Volume IV, Part 4: Devonian and Silurian Brachiopoda that occur in the Triassic pebble bed of Budleigh Salterton (1881) Volume IV, Part 5: Index (1882) Volume V, Part 1: Devonian and Silurian Supplements (1882) Volume V, Part 2: Silurian Supplement (1883) Volume V, Part 3: Appendix to Supplement, General Summary, with Catalogue and Index of the British Species (1884) Volume VI: Bibliography of the Brachiopoda (1886)
Inne What is a Brachiopod? (1877) A Monograph of Recent Brachiopoda (1886–1888)
Upamiętnienie Na cześć Davidsona nazwano kilka taksonów ramienionogów, m.in. rodzaj dewońskich atrypidów Davidsonia Bouchard-Chantereaux, 1848 i gatunek jurajskich terebratulidów Zellania davidsonii Moore, 1855.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1817 Kategoria:Zmarli w 1885 Kategoria:Brytyjscy paleontolodzy Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych Kategoria:Członkowie Bawarskiej Akademii Nauk Kategoria:Członkowie Royal Society