Deoksycytydyna, dC – organiczny związek chemiczny z grupy nukleozydów, będący jednym z podstawowych składników kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA).
Struktura i właściwości Składa się z pirymidynowej zasady azotowej – cytozyny, połączonej wiązaniem β-N-glikozydowym z cząsteczką deoksyrybozy.
Jest jednym z czterech podstawowych nukleozydów występujących w DNA, obok deoksyadenozyny, i tymidyny. W wyniku fosforylacji przekształcana jest w nukleotyd – (dCMP), który może ulegać dalszej fosforylacji do (dCDP) i (dCTP). Ten ostatni jest substratem w biosyntezie DNA.
Znaczenie kliniczne Zmiany w metabolizmie deoksycytydyny mogą mieć konsekwencje kliniczne. Zaburzenia w jej fosforylacji lub degradacji mogą prowadzić do chorób genetycznych i nowotworów. Niektóre jej są stosowane jako leki cytostatyczne, np. cytarabina i gemcytabina, są stosowane w terapii nowotworowej, hamując syntezę DNA w komórkach nowotworowych.
Przypisy
Kategoria:Nukleozydy