Świniopas, także Książę świniarek, Książę pastuszkiem () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1841 roku.
Publikacja Baśń o Świniopasie została opublikowana przez wydawnictwo C.A. Reitzel w Kopenhadze 20 grudnia 1841 roku w zbiorze baśni „Bajki opowiedziane dla dzieci. Nowa kolekcja. Trzecia broszura. 1842” () wraz z Ole Zmruż-oczkiem, Elfem różanym oraz Gryką. Wydawnictwo ukazało się w okresie przed świętami Bożego Narodzenia.
Jak każda z napisanych przez pisarza baśni, również Świniopas był inspirowany życiowymi doświadczeniami, takimi jak trudne dzieciństwo i dążenie do akceptacji, co mogło wpłynąć na motywy fabuły, takie jak przebranie księcia i bycie odrzuconym przez księżniczkęW Łukaszowej „Przypowieści o synu marnotrawnym” niedobry syn zostaje świniopasem jak bohater baśni Andersena, cierpi głód – w baśni Andersena pojawia się wątek cudownego garnka dającego poczuć potrawy z każdego stołu w państwie, starszy syn słyszy muzykę i tańce – u Andersena garnek wytwarza muzykę, a grzechotka rozbrzmiewa „wszystkimi tańcami”..
Fabuła Młody książę postanawia sięgnąć po rękę córki cesarza. Posyła jej w darze cudowną różę z grobu ojca i oswojonego, pięknie śpiewającego słowika. Cesarzówna pogardza podarunkami, bo okazują się być naturalnymi, żywymi. Książę jednak się nie poddaje. Przebiera się za ubogiego i dostaje pracę na dworze cesarskim jako świniopas. W wolnym czasie lepi garnuszek wydzwaniający melodię i ukazujący potrawy jedzone w okolicy. Przechodząca cesarzówna chce posiąść cudowny garnuszek. Dwórka wchodzi do chaty świniopasa i wraca z wiadomością, że jego twórca żąda za niego dziesięć całusów córki cesarza. Dziewczyna, będąc początkowo oburzoną, decyduje się jednak na pocałowania chłopca i dostaje cudowny garnuszek. Następnie świniopas wykonuje magiczną kołatkę, wygrywającą najróżniejsze tańce. Żąda za niego sto pocałunków cesarzówny. I tym razem dziewczyna decyduje się na całowanie. Podczas osiemdziesiątego szóstego pocałunku nadchodzi cesarz, zaciekawiony zbiegowiskiem w chacie pastucha. Bardzo się gniewa i bije chłopca. Książę ubiera się po książęcemu i wyjeżdża, a wybredna cesarzówna zostaje sama.
Polskie wydania Świniopas był szereg razy tłumaczony na język polski. Baśń znalazła się w wydanych w Polsce wyborach baśni Andersena, m.in.: 1898 – Książę pastuszkiem, 1924 – Książę świniarek, 1931 – Stefania Beylin w Zbiorowym wydaniu baśni Andersena 1946 – Świniopas, 1948 – 2006 – Świniopas: (z oryginału duńskiego)
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Świniopas (audiobook) na YouTube
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1841