William Beckford (ur. 19 grudnia 1709 na Jamajce, zm. 21 czerwca 1770 w Londynie) – brytyjski polityk, dwukrotny lord major Londynu, bogaty posiadacz ziemski i właściciel plantacji cukru na Jamajce, parlamentarzysta z Shaftesbury, Petersfield i City of London.

Życiorys Pochodzenie i młodość Urodził się 19 grudnia 1709 roku na Jamajce. Był synem Petera Beckforda, i wnukiem Petera Beckforda, który pełnił funkcję gubernatora wyspy. Rodzina Beckfordów należała do najbogatszych na Jamajce, posiadając ogromne plantacje cukru, na których pracowali niewolnicy. Po śmierci ojca w 1735 roku William odziedziczył znaczną część rodzinnej fortuny. W 1737 roku zmarł jego starszy brat Peter, co uczyniło Williama właścicielem większości majątku Beckfordów. W 1744 roku przybył do Anglii, gdzie nabył posiadłość Fonthill Gifford w Wiltshire.

Poślubił Marię, córkę George’a Hamiltona (członka Izby Gmin). Mieli jednego syna, Williama Thomasa Beckforda (1760–1844), późniejszego pisarza i kolekcjonera sztuki.

Kariera polityczna Aktywnie zaangażował się w życie polityczne City of London. W 1752 został wybrany radnym (aldermanem) okręgu Billingsgate, a w 1755 pełnił funkcję . Dwukrotnie pełnił też funkcję lorda majora Londynu: w latach 1762–1763 oraz 1769–1770. Jego kadencje przypadły na burzliwy okres polityczny. Był czołowym obrońcą praw City of London i bliskim zwolennikiem Johna Wilkesa. Podczas swojej drugiej kadencji Beckford stanął na czele delegacji City, która 23 maja 1770 przedstawiła królowi Jerzemu III drugą remonstrację (petycję protestacyjną), domagającą się rozwiązania parlamentu. Po chłodnym przyjęciu przez króla, Beckford wygłosił do monarchy bezprecedensową, bezpośrednią odpowiedź. Bronił w niej prawa City do przedstawiania swoich skarg i reafirmował lojalność wobec dynastii Hanowerskiej, jednocześnie krytykując "złych doradców" króla. Choć autentyczność dokładnie spisanej i opublikowanej wersji tej odpowiedzi była kwestionowana (sugerowano, że mogła zostać ułożona lub przynajmniej upiększona później, m.in. przez Horace’a Walpole’a), wywarła ona ogromne wrażenie. Treść tej przemowy została wyryta na cokole pomnika Beckforda w , wzniesionego w 1772 roku.

Śmierć i dziedzictwo Zmarł nagle 21 czerwca 1770 roku, podczas pełnienia urzędu Lorda Mayora, w wyniku gorączki wywołanej przeziębieniem, którego prawdopodobnie nabawił się podczas podróży z Fonthill do Londynu. Został pochowany w swojej posiadłości Fonthill Gifford. Jego majątek odziedziczył dziesięcioletni wówczas syn, William Thomas Beckford.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1709 Kategoria:Zmarli w 1770 Kategoria:Brytyjscy politycy Kategoria:Ludzie związani z Londynem