Maria Opieńska z Gąsiorowskich (ur. 2 kwietnia 1872 w Dobromierzycach, zm. po 1939Dziennik Polski, R. 5, nr 108 (21 kwietnia 1939) - wyd. ABC, s. 10.) – polska działaczka narodowa i społeczna, członkini Narodowej Organizacji Kobiet, harcerka, porucznik Wojska Polskiego, obrończyni Lwowa.
Życiorys thumb|Delegacja wizytująca obozy ukraińskie w Pałacu Rejów w Mikulińcach, rok 1919. Siedzą od lewej: Maria Bogucka, Maria Opieńska, Teodozja Dzieduszycka, Józefa Rejowa, Maria Dulębianka W 1905 była członkinią koła Towarzystwa Szkoły Ludowej w Żółkwi. Od września 1908 należała do Wydziału Ligi Pomocy Przemysłowej i Organizacji Narodowej IV okręgu. Była zastępczynią Naczelnego Komendanta Drużyn Skautowych.
W sierpniu 1914 była wiceprzewodniczącą Zjednoczenia Chrześcijańskiego Polskich Organizacji Kobiecych. W czasie ataku Rosjan na Galicję pracowała jako samarytanka Sióstr Błękitnych. W październiku 1918 wybrano ją do Wydziału „Sokoła-Macierzy”. Podczas obrony Lwowa kierowała służbą kurierską, wywiadowczą i sanitarną harcerek oraz sokolic. Służyła jako podporucznik w 1. batalionie Ochotniczej Legii Kobiet. Razem z mężem należała do Polskiego Komitetu Ratunkowego dla powiatu lwowskiego. W 1919 wraz z Teodozją Dzieduszycką i Marią Dulębianką uczestniczyła w delegacji wizytującej ukraińskie obozy dla internowanych. Delegatki zaraziły się tyfusem plamistym – jako jedyna z nich przeżyła Opieńska. Posiadała stopień wojskowy porucznika.
W odrodzonej Polsce działała w Narodowej Organizacji Kobiet. W 1920 została członkinią Rady Głównej OpiekuńczejDziennik Powszechny, R. 3, nr 99 (11 kwietnia 1920), s. 5.. Była członkinią Wydziału Wykonawczego Ligi Samoobrony Społecznej. Należała do Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Była członkinią Obozu Wielkiej Polski. W 1934 zasiadała w zarządzie Małopolskiej Dzielnicy Sokolej. W 1938 została członkinią wydziału Grupy „Sokół-Macierz” Obrońców Lwowa w ramach Związku Obrońców LwowaDziennik Polski, R.4, nr 323 (23 listopada 1938), s. 9.. W 1939 kandydowała do Rady Miejskiej Lwowa z listy nr 3 (Blok Katolicko-Narodowy) w okręgu wyborczym nr I.
Rodzina Była córką Stanisława Gąsiorowskiego i Róży z Nowosielskich. 28 października 1893 w Kościele Mariackim w Krakowie wyszła za mąż za Jana Opieńskiego h. Pniejnia, lekarza. Miała z nim córkę Janinę po mężu Blauth, biochemiczkę i działaczkę niepodległościową. Jej szwagrem był kompozytor Henryk Opieński.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1930Monitor Polski, nr 66 (20 marca 1930), s. 1., odmówiła jego przyjęciaGazeta Bydgoska, R. 9 nr 74 (29 marca 1930), s. 3.) Medal Niepodległości (22 kwietnia 1938)Monitor Polski, nr 93 (23 kwietnia 1938), s. 3. Krzyż Obrony Lwowa Brązowa Odznaka „Znak Sokoła”Gazeta Bydgoska, R. 6 nr 133 (12 czerwca 1927) + dod., s. 4.Kurjer Warszawski, R.107, nr 171 (24 czerwca 1927) - wyd. wieczorne, s. 4. Odznaka ZHP „Wdzięczności”
Upamiętnienie Była patronką istniejącej w latach 1989-2005 37 Górskiej Drużyny Harcerskiej „Orlica”.
Przypisy
Kategoria:Członkinie Narodowej Organizacji Kobiet Kategoria:Członkinie Ochotniczej Legii Kobiet Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Członkowie Rady Głównej Opiekuńczej 1915–1920 Kategoria:Członkowie Towarzystwa Szkoły Ludowej Kategoria:Instruktorzy harcerscy Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką ZHP „Wdzięczności” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polskie sanitariuszki Kategoria:Porucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w XX wieku