Charles Denner (ur. 29 maja 1926 w Tarnowie, zm. 10 września 1995 w Dreux, Francja) – francuski aktor filmowy i teatralny polskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w Tarnowie w rodzinie polskich Żydów jako syn Józefa. z zawodu krawca oraz Joanny z domu Micenmacher. Miał siostrę Elizę (1922-2015). oraz dwóch braci Alfreda (1924-2012)Françoise Héritier, Au gré des jours, 2017. i Jacka. W 1930 przeniósł się z rodziną do Francji. Po wybuchu II wojny światowej jego rodzina uciekła do Brive-la-Gaillarde w tzw. wolnej strefie. W 1941 po raz pierwszy statystował, wcielając się w rolę lokaja w filmie Volpone w reżyserii Maurice'a Tourneura. W wieku 16 lat z bratem Alfredem dołączył do ruchu oporu. Pod pseudonimem Charles Dermat https://www.memoiredeshommes.sga.defense.gouv.fr/fr/arkotheque/client/mdh/base_resistants/detail_fiche.php?ref=2901939&debut=0 Charles Denner], Mémoire des hommes – Portail culturel du ministere des Armées, opublikowany 1 lipca 2021. walczył w partyzantce w Vercors. Ciężko ranny w ataku na niemiecki konwój podczas którego zniszczył granatem wrogą ciężarówkę. Za ten czyn został odznaczony francuskim Krzyżem Wojennym.
Po wojnie uczęszczał na kurs sztuki dramatycznej jednocześnie pracując w nocy jako tragarz w paryskich halach targowych. Karierę teatralną rozpoczął w Teatrze Edwarda VII (Théâtre Édouard-VII), następnie występował w Théâtre La Bruyère, Théâtre national de Chaillot i Théâtre national populaire. W 1946 zagrał niemieckiego żołnierza w filmie krótkometrażowym w języku jidisz Der Ruf cum Leben (Powołanie do życia). W 1955 Yves Allégret zaproponował mu rolę w filmie La Meilleure Part. Denner obdarzony talentem artystycznym wcielał się w przeróżne rolę, anarchistów, przestępców, artystów i uwodzicieli. Grał między innymi u takich reżyserów jak Claude Chabrol, François Truffaut, Claude Lelouch czy Henri Verneuil. Szczyt jego sławy przypadł na lata 60 oraz lata 70 XX wieku. Jego ostatnią rolą była postać pana Schwartza, właściciela sklepu odzieżowego w komedii Golden Eighties z 1986.
Życie prywatne Charles Denner był dwukrotnie żonaty, z Simone Jaquier oraz Monique Voirriot (1932-2015). Z pierwszą żoną miał dwoje dzieci, Charlet oraz Ethel.
Zmarł 10 września 1995 na raka gardła, spoczął na cmentarzu w Bagneux.
Wybrana filmografia 1941: Volpone - lokaj 1946: Der Ruf cum Leben (Powołanie do życia) - niemiecki żołnierz 1955: La Meilleure Part - inżynier 1958: Windą na szafot- zastępca Cherriera 1964: Najpiękniejsze oszustwa świata - fałszerz 1968: Panna młoda w żałobie - Johnson 1969: Z - Manuel 1970: Łobuz - Gallois 1974: Szczury Paryża - minister robót publicznych 1974: Całe nasze życie - David Goldman, ojciec Sary / jego ojciec 1975: Strach nad miastem - inspektor Moissac 1977: Mężczyzna, który kochał kobiety - Bertrand Morane 1986: Golden Eighties - pan Schwartz
Odznaczenia Krzyż Wojenny 1939–1945
Bibliografia Pascal Ory (dir.), Dictionnaire des étrangers qui ont fait la France, chap. « Charles Denner » par Dimitri Vizyroglou, éditions Robert Laffont, 2013 . Claude Chabrol (avec Michel Pascal), Par lui-meme et par les siens, éditions Stock, 2011 .
Przypisy
Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu