Hanna Slak, także Hanna Antonina Wójcik-Slak, Hanna AW Slak (ur. 1975 w Warszawie) – słoweńska reżyserka, scenarzystka, artystka multimedialna i poetka.

Biografia Hanna Antonina Wójcik-Slak urodziła się w 1975 r. w Warszawie, dorastała w ówczesnej Jugosławii. Jej rodzicami są reżyserka dźwięku Hanna Preuss i słoweński filmowiec Franci Slak. W 1998 r. rozpoczęła studia literatury porównawczej na Uniwersytecie Lublańskim, a następnie reżyserię filmową w Akademii Teatru Radia Filmu i Telewizji na Uniwersytecie Lublańskim. Studia ukończyła w 2003 r. Od 2007 r. mieszka w Berlinie.

Slak jest jedną z pierwszych kobiet-reżyserek w kinie słoweńskim. Zadebiutowała w 2002 r. jako reżyserka pełnometrażowego filmu fabularnego Zaćma (Slepa pega), który zdobył kilka międzynarodowych nagród, w tym Nagrodę Jury Ekumenicznego i Nagrodę Don Kichota na Festiwalu Filmowym w Cottbus. W 2003 r. zasiadła w Jury Wettbewerb Kurzfilm podczas 12. Festiwalu Filmowym w Cottbus. W 2005 r. wzięła udział w wydarzeniu Master Classes, organizowanym przez Europejską Akademię Filmową, podczas którego współtworzyła wyreżyserowany przez z Mike’a Figgisa film Co/Ma. Kolejno wyreżyserowała pełnometrażowe filmy: Teah (2007), Górnik (Rudar, 2017), Ani słowa (Kein Wort, 2023), a także filmy dokumentalne i eksperymentalne krótkometrażówki. Za swoją twórczość jako reżyserka, scenarzysta i montażystka otrzymała ponad 20 nagród filmowych. Górnik był słoweńskim zgłoszeniem do Oscara w kategorii film nieanglojęzyczny w 2018 r. Otrzymał też Wyróżnienie Jury Ekumenicznego na 33. Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym. W 2023 r. film Ani słowa zdobył Nagrodę Jury Ekumenicznego na 39. Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym. thumb|Hanna Slak, Fajr International Film Festival, 2018 Zajmuje się również projektowaniem i produkcją scenografii multimedialnych. Jej wiersze zostały opublikowane w Słowenii, a sztuki The Test i Must be Alice wystawiono w języku angielskim i niemieckim w Studio Я Teatru Maksyma Gorkiego w Berlinie.

Filmografia Filmy fabularne 2003: Zaćma, ory. Slepa pega 2004: Desperado Tonic (współreżyseria: Varja Močnik, Boris Petkovič, Zoran Živulović) 2007: Teah, ory. Tea 2010: Neke druge priče (współreżyseria: Marija Dzidzeva, Ivona Juka, Ana Marija Ross, Ines Tanović) 2017: Górnik, ory. Rudar 2023: Ani słowa, ory. Kein Wort

Spektakle telewizyjne 1998: Krt pri Savici 1999: Ukinjena proga 1999: Malo morgen

Krótkometrażowe filmy dokumentalne i fabularne 1997: Brez štroma 1998: Zjutro 1999: Vrvohodec 2000: Predor 2013: Screens

Pełnometrażowe filmy dokumentalne 2000: Dvojno življenje 2005: Američanke 2012: SonoLog

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Słoweńscy reżyserzy filmowi Kategoria:Słoweńscy scenarzyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1975