119 kołomieński pułk piechoty (ros. 119-й пехотный Коломенский полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1797. Stacjonował między innymi w m. Mińsk. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili białe patki. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy.
Rozformowany w 1918. W czasie I wojny światowej w szeregach pułku walczył między innymi pułkownik Fabian Kobordo.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 4 Korpus Armijny – Mińsk 30 Dywizja Piechoty – Mińsk 2 Brygada Piechoty – Mińsk 119 pułk piechoty – Mińsk
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Mińsku Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1797 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918