Srebrna trzycentówka (ang. three cent piece in silver) potocznie nazywana triam była pierwszą amerykańską monetą, której wartość nominalna była zauważalnie większa od wartości kruszcu, z którego się składała. Moneta była bita w latach 1851–1872 na potrzeby obiegu, a w 1873 powstały tylko wersje dla kolekcjonerów. Od 1865 roku produkcja była kontynuowana równolegle z niklową trzycentówką. Przez cały okres produkcji była bita w mennicy w Filadelfii, a w pierwszym roku emisji także w Nowym Orleanie.
Warianty mały|Awers typu 1 mały|Awers typu 2 mały|Awers typu 3 mały|Rewers typu 1 mały|Rewers typu 2 i 3
Moneta była produkowana w trzech wariantach, różniących się nieznacznie pod względem wyglądu. Wariant pierwszy był bity w latach 1851–1853, wariant drugi w latach 1854–1858, a trzeci od 1859 do końca produkcji. Rewersy typu drugiego i trzeciego są identyczne.
Historia Na przełomie lat czterdziestych i piędziesiątych XIX wieku trwała Kalifornijska gorączką złota, która doprowadziła do znacznego spadku ceny złota. Z tego powodu srebro zawarte w monetach amerykańskich było więcej warte niż wartość nominalna w odniesieniu do wartości złota w monetach o wyższych nominałach. Rozpoczął się proceder skupu srebrnych monet za złote, a następnie wywozu ich za granicę w celu przetapiania z zyskiem na sztabki srebra.
W 1850 roku została złożona propozycja stworzenia srebrnej monety trzycentowej wykonanej z 75% srebra i 25% miedzi jako jeden ze sposobów zażegnania problemu z niedostatkiem niższych nominałów w obiegu. Innymi propozycjami było dodawanie srebra do jednocentówki, czy zmiana wartości przelicznika na dolary srebrnych monet hiszpańskich, których duża liczba cały czas była stosowana w Ameryce. Kongres nie doszedł do porozumienia co trzeba zrobić.
W następnym roku zmniejszono opłatę za usługi pocztowe z pięciu do trzech centów. Dało to impuls do wybrania rozwiązania srebrnej monety trzycentowej próby srebra .750. Została wprowadzona na mocy ustawy z 3 marca 1851 roku. Masa nowo wprowadzonej monety została ustalona na 0,8 g. Szybko rozpoczęto produkcję z powodu ogromnego zapotrzebowania na niskie nominały. W 1851 wybito ponad 6 milionów egzemplarzy, pod koniec 1852 roku ponad 20 milionów było już w obiegu, a rok później ponad 30 milionów. Spełniło to wymagania rynku, więc produkcja w następnych latach spadała, żeby od 1863 roku już nigdy nie przekroczyć ponad 100 tysięcy sztuk rocznie.
2 lata po wprowadzeniu trzycetówki do obiegu zmieniono jej parametry na mocy ustawy z 3 marca 1853. Od 1854 roku trzycetówka miała być produkowana ze stopu srebra o takiej samej czystości co półdolarówka i mieć masę 3/50 tejże monety. Miała składać się z 90% srebra i 10% miedzi oraz mieć masę 0,75 g, czyli najmniejszą ze wszystkich emitowanych monet przez Stany Zjednoczone.
Od połowy lat sześćdziesiątych liczba wyprodukowanych egzemplarzy była marginalna, a w 1873 powstały tylko wersje dla kolekcjonerów. Produkcja srebrnej trzycetówki została oficjalnie zniesiona na mocy ustawy z 12 lutego 1873 (Coinage Act of 1873), jednakże niklowa trzycetówka była produkowana jeszcze przez ponad dekadę.
Nakład Monety produkowane w Nowym Orleanie noszą znak mennicy O, a egzemplarze produkowane w Filadelfii nie posiadają takowego. RokZnak menniczyProofPrzeznaczone do obiegu18515 447 4001851O720 000185218 663 500185311 400 0001854671 0001855139 00018561 458 00018571 042 00018582101 603 7001859800364 20018601000286 00018611000497 0001862550343 000186346021 000186447012 00018655008000186672522 00018676254000186860035001869600450018701000300018719603400187295010001873600
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie monety