mały|alt=Zdjęcie starszego mężczyzny Stanisława lipińskiego, z bujną siwą brodą i włosami|Stanisław Lipiński w 2025 roku Stanisław Lipiński (ur. 12 maja 1951 w Grzmiącej) - polski pedagog specjalny w zakresie resocjalizacji społecznie niedostosowanych i oligofrenopedagogiki, specjalista w zakresie organizacji pomocy społecznej, teorii wychowania i dydaktyki specjalnej, wykładowca akademicki, doktor habilitowany nauk społecznych.
Życiorys Syn Jana i Heleny Lipińskiej. Ojciec był podoficerem 45 Pułku Strzelców Kresowych Piechoty w Równem. W roku 1940 wywieziony do Rodenbach k/ Frankenberga w Niemczechhttps://collections.arolsen-archives.org/en/document/70317853. Aresztowany przez Stapo i osadzony w więzieniu w Kassel. Stamtąd przetransportowany do KL Buchenwald nr obozowy 133077 ze statusem więźnia politycznegohttps://collections.arolsen-archives.org/en/document/6499304. Przez jakiś czas przebywał w KL Sachsenhausenhttps://collections.arolsen-archives.org/en/document/6499305. W 1945 roku uciekł razem z dwoma współwięźniami. Podczas ucieczki został ostrzelany przez strażnika i ranny w nogi ukrywał się w lasach pod Frankenbergiem do czasu wkroczenia wojsk amerykańskich. Matka Helena (ur. 1905) wraz z rodzicami (Łukaszem i Magdaleną) i młodszym bratem Janem (ur. 1910) jako dziecko podczas pierwszej wojny światowej zmuszona do exodusu w 1915 roku określanego literaturze jako bieżeństwo, które zakończyło się w Kirgizji pod chińską granicą. Tam urodził się jej brat, który zmarł w czasie powrotu i pochowany został w grobie zbiorowym razem z poległymi żołnierzami. Do Polski wróciła razem z rodzicami bratem Janem po długiej wędrówce w 1921 roku, gdzie zastała tylko zgliszcza spalonych zabudowań.
Stanisław Lipiński w roku 1972 ukończył Kolegium Nauczycielskie w Brwinowie (Pszczelinie). W latach 1970 -1971 z inspiracji swojego nauczyciela, malarza Antoniego Rawskiego ze szkoły artystycznej kapistów Jana Cybisa ukończył Studium Wiedzy o Sztuce oraz Studium Wiedzy o Sztuce Współczesnej, które zorganizowała krytyk i teoretyk sztuki dr Bożena Kowalska w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych „Zachęta” w Warszawie. Od 1972 do 1973 roku współpracował z Teatrem Stara Prochownia w Warszawie. Doświadczenia wyniesione z CBWA i teatru miały wpływ na jego twórczość naukową i działania kulturotechniczne w praktyce resocjalizacyjnej.
Jest absolwentem Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej w Warszawie im. Marii Grzegorzewskiej (1.07.1974) i Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie (Obecnie Akademia Pedagogiki Specjalnej), gdzie w dniu 19 grudnia 1979 roku uzyskał tytuł magistra pedagogiki specjalnej w zakresie resocjalizacji społecznie niedostosowanych. W roku 1990 ukończył Studia Doktoranckie w Instytucie Badań Pedagogicznych w Warszawie. Na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej pod kierunkiem prof. dr. hab. Kazimierza Pospiszyla pt. "Determinanty postaw moralnych chłopców niedostosowanych społecznie" oraz po złożeniu egzaminów uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki nadany uchwałą Rady Naukowej Instytutu Badań Pedagogicznych z dnia 30 .05.1990 r. Recenzentami rozprawy byli: prof. dr hab. Lesław Pytka i prof. dr hab. Marian Lipka.
W dniu 7.05.2002 roku ukończył Kurs Kwalifikacyjny z zakresu zarządzania w oświacie. W dniu 1.03. 2002 roku ukończył Studia Podyplomowe na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego w zakresie organizacji pomocy społecznej. W dniu 30.05.2004 roku na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego ukończył studia podyplomowe w zakresie pedagogiki specjalnej „Edukacja i rehabilitacja osób upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym, znacznym i głębokim (Oligofrenopedagogika).
Na podstawie pracy habilitacyjnej pt. „Dobročinné strediská a vỳchovné zariadenia ako prejav charitatívnej a katechetickej činnosti cirkvi v dejinách Polska” na Wydziale Pedagogicznym KUvR uzyskał w dniu 10 listopada 2009 r. stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych. Recenzentami pracy habilitacyjnej byli: prof. dr hab. Marek Pribula, prof. dr hab. Ľubomír Pekarčík, dr hab. František Hanobík oraz prof. dr hab. Henryk Machel. Praca po recenzjach wydawniczych opublikowana została w Polsce jako monografia naukowa pt. "Zakłady dobroczynne i domy poprawy w dawnej Polsce" i ze względu na bogate źródła bibliograficzne i dużą wartość historyczną znalazła się w zbiorach bibliotecznych wielu uniwersytetów amerykańskich i europejskich. Stanisław Lipiński jest autorem 150 recenzowanych artykułów naukowych i 12 monografii wydanych w języku polskim, angielskim, słowackim i ukraińskim. Wypromował 2500 licencjatów i magistrów, trzech doktorów oraz zrecenzował dwie prace habilitacyjne i pięć prac doktorskich. Był również recenzentem wydawniczym 20 monografii naukowych. Brał czynny udział w wielu konferencjach i kongresach międzynarodowych w Polsce i za granicą, na których wygłaszał referaty a także wchodził w skład komitetów naukowych i organizacyjnych.
Jako pracownik naukowy i nauczyciel akademicki zawsze łączył teorię z praktyką. Równolegle do pracy na uczelniach pracował jako nauczyciel i wychowawca w placówkach resocjalizacyjnych. Również przez 15 lat był dyrektorem takiej placówki. Szczególnym wyrazem łączności teorii z praktyką były jego rozważania na temat skuteczności psychoterapii w leczeniu zaburzeń u osób społecznie wykolejonychLipiński S.: (2002), Możliwości i ograniczenia psychoterapii w leczeniu zaburzeń u osób wykolejonych społecznie. W: J. Pańczyk (red.), Forum Pedagogów Specjalnych XXI wieku (t. 2, s. 165-174). Łódź: Wydawnictwo UŁ. oraz ujmowania praktyki resocjalizacyjnej jako permanentnego eksperymentu naukowego. Ponadto jego twórczość naukowa miała charakter interdyscyplinarny wyrażający się w ciągłym przekraczaniu granic wyznaczonych przez dziedziny naukowe. Był przekonany, że pedagogika specjalna w tym również pedagogika resocjalizacyjna, w swej istocie jest interdyscyplinarnaSzczepanik R.: (2022), Geneza i rozwój pedagogiki resocjalizacyjnej w Uniwersytecie Łódzkim. W: I. Pospiszyl., M. Miałkowska -Kozaryna (red.), Polskie Szkoły Resocjalizacji. Warszawa Wyd. Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, s 237-261..
Przebieg pracy zawodowej 2015 – 2020 - Profesor nadzwyczajny w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. 2010 - 2020 - Profesor nadzwyczajny w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Płocku, później profesor uczelni w Mazowieckiej Uczelni Publicznej w Płocku – obecnie Akademia Mazowiecka (Członek Senatu PWSZ w Płocku na kadencje 2016 -2020 r. Kierownik Zakładu Pedagogiki Resocjalizacyjnej, Profilaktyki Społecznej i Pracy Socjalnej w Instytucie Nauk Humanistycznych i Społecznych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Płocku w latach 2010 -2016 r. Członek Senatu w PWSZ w Płocku od 31 stycznia 2012 r. do dnia 31sierpnia 2012 r. Członek Rady Instytutu Nauk Humanistycznych i Społecznych PWSZ w Płocku do września 2016. Członek Rady Wydziału PWSZ w Płocku od października 2016 r). 2006 - 2014 - Profesor nadzwyczajny w Wyższej Szkole Edukacji Zdrowotnej i Nauk Społecznych w Łodzi. (2006-2009 Przewodniczący Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów, 2009-2010 Zastępca Kierownika Katedry Pedagogiki Specjalnej, 2010 -2013 Kierownik Katedry Pedagogiki Specjalnej w Wyższej Szkole Edukacji Zdrowotnej i Nauk Społecznych w Łodzi, 2010 – 2016 Członek Rady Programowej i opiekun specjalności Resocjalizacja z profilaktyką społeczną – studia I st oraz Praca socjalna studia I st, 2012 – 2014 Członek Senatu, 2013 – 2014 Dyrektor Instytutu Studiów Edukacyjnych w Wyższej Szkole Edukacji Zdrowotnej i Nauk Społecznych w Łodzi) 2005 - 2008 - Starszy wykładowca, Katedra Pedagogiki Specjalnej, Wydział Nauk o Wychowaniu, Uniwersytet Łódzki. 1995 - 2005 - Adiunkt, Katedra Pedagogiki Specjalnej, Wydział Nauk o Wychowaniu, Uniwersytet Łódzki. 1995 - 2016 - Nauczyciel dyplomowany, kierownik specjalności - pedagogika specjalna - Kolegium Nauczycielskim w Zgierzuhttps://www.lodzkie.pl/edukacja/kolegium-nauczycielskie-w-zgierzu. W latach akademickich 1990/1991, 1991/1992, 1992/1993 współorganizował z dr Barbarą Urbanowicz-Lipińską pierwsze w WOM a później WODNhttps://bip.lodzkie.pl/departament-edukacji/jednostki-podlegle/item/697-wojew%C3%B3dzki-o%C5%9Brodek-doskonalenia-nauczycieli-w-%C5%82odzi na terenie Łodzi kształcenie podyplomowe w zakresie pedagogiki specjalnej obejmujące dwie specjalności tj. oligofrenopedagogikę i pedagogikę resocjalizacyjną realizowaną w oparciu o jego autorski program zatwierdzony przez Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie. 1975 - 2006 - II Państwowy Ośrodek Szkolno – Wychowawczy, II Państwowy Ośrodek Wychowawczy, II Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy (1975-1990 Wychowawca w II Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Łodzi. 1990-1991 Kierownik internatu w II Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Łodzi. 1999-2001 Dyrektor Publicznego Gimnazjum nr 52 w Łodzi, 1991-2006 Dyrektor II Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Łodzi). 1973 - 1975 - Wychowawca w Zakładzie Poprawczym i Schronisku dla Nieletnich w Oryszewie
Członkostwo w towarzystwach, organizacjach naukowych i społecznych Członek Rady Programowej Fundacji Europejskie Centrum Wspierania Inicjatyw Społecznych (FECWIS) im. Profesora Kazimierza Twardowskiego od 15 lipca 2010 r. Członek Rady Nadzorczej Miejskiego Ośrodka Przeciwdziałania Narkomani w Łodzi powołany przez Radę Miejską w latach 2002–2004. Ekspert Ministerstwa Edukacji Narodowej i Ekspert Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej ds. awansu zawodowego nauczycieli wpisany na listę12.04. 2001 roku nr w rejestrze : MEN/2663/Eks Członek - Polskie Towarzystwo Higieny Psychicznej od 2016 r. Wiceprezes Stowarzyszenia Związek Weteranów Trzeciej Konspiracji 1956-1959 w Łodzi w od 4 sierpnia 2022 r. Członek Rady Naukowej czasopisma „Społeczeństwo. Edukacja. Język” SEJ ISSN 2353-1266., e-ISSN 2449-7983. Czasopismo jest też indeksowane w Index Copernicus (ICV 2016: 68.44) oraz dostępne w bazach: Baz Hum oraz CEJSH (The Central European Journal of Social Sciences and Humanities). Do 2020r. Członek Rady Naukowej czasopisma „Interdyscyplinarne Studia Społeczne” Półrocznik Uczelni Nauk Społecznych w Łodzi do 2024 r. Członek Rady Naukowej Wydawnictwa WSEZ w Łodzi do 2014 r. Członek Rady Redakcyjnej Półrocznika Naukowego „Edukacja Zdrowotnahttps://opac.ur.edu.pl/integro/263302389508/dokumenty-ciagle/edukacja-zdrowotna-wyzszej-szkoly-edukacji-zdrowotnej-w-lodzi?bibFilter=26” WSEZ w Łodzi do 2014 r. Współpracował z reżyserem Piotrem Zarębskimhttps://filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11119163 przy realizacji filmów dokumentalnych jako konsultant merytoryczny: Dziewczyny z Jednej Celi – tytuł alternatywny Więźniarki (2008)https://filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1198291, Sumienie Hioba – rzecz o ks. Bolesławie Stefańskim (2023)https://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=1267791, Listy Nadziei (2024)https://filmpolski.pl/fp/index.php?film=1270193.
Wybrane publikacje
(2023), Strategie przystosowawcze na różnych etapach życia człowieka Biuletyn Edukacyjny nr 17. WODN w Zgierzu. S. 4-16. (2021), Life Orientation of People with the Experience of Marital Infidelity. Wrocław - Łódź: Wydawnictwo PTHP i UNS. S 189. ISBN:978-83-64838-33-0. (2020), Readaptational Potential of Prisoners Leaving Prisons. The Prison Systems Review, 108, 33-59. (2020), Pessimism-Optimism vs. Aggression Syndrome and Aggression Control in Adult and Juvenile Offenders. (2019), Od relatywizmu psychologicznego do wymiaru życia duchowego ,Rocznik Towarzystwa Naukowego Płockiego (2019), A Retrospective Picture of Parental Attitudes in Incarcerated Male Recidivists, Society. Integration. EducationFaculty of Education, Vol. III. Special Pedagogy, Social Pedagogy, Innovation in Langugage Education, RAT, ISSN 1691-5887. S. 295-312.