Fafarafa – album muzyczny zespołu Trawnik wydany w 2003 r. przez wytwórnię muzyczną „F. Ciasto”. Ścieżkę dźwiękową zamieszczono na jednej płycie kompaktowej. Album zawiera 12 utworów muzycznych. Twórczość zawarta w albumie to niewątpliwie kontynuacja dotychczasowych dokonań tej formacji, ale cięższa, wymagająca kilkukrotnego wsłuchania się w utwory, nadal jednak przesiąknięta klimatem Warszawy.
Historia, muzyka i album Album muzyczny pod tytułem „Fafarafa” zespołu Trawnik został wydany w Polsce, w 2003 r., przez wytwórnię muzyczną „F. Ciasto”, trzy lata po poprzednim albumie tego zespołu – „Sztajerska” z 2000 r.. Materiał do albumu nagrany został w 2002 r.. Jako nośnik danych dla ścieżki dźwiękowej zastosowano jedną płytę kompaktową. Zawiera 12 utworów muzycznych. Muzyka prezentowana w albumie zaliczana jest do gatunku muzycznego jakim jest ska. Specyficzny styl zespołu łączy ten gatunek także w wyraźnym, a może i nawet dominującym, klimatem muzyki miejsko-folkowej. Podobmą, ale jednak nieco inną opinię w tej kwestii podaje inny z recenzentów, a mianowicie twórczość tą określa jako ska w stylu 2 Tone, z reggae, swingiem i acid jazzem.
Uwory
+ Utwory lp. tytuł czasmin.:sek. 1 Człowiek z pustką w głowie 3:18 2 Moherowy beret 2:42 3 Mówię Wam cześć 2:23 4 Alfred Lampe Femme Fatal 1:51 5 Co mam zrobić 3:03 6 Adrenalina 3:59 7 Sen 2:40 8 Anioły 2:11 9 Nasyp wyobraźni 3:37 10 Wydarzenia 2:02 11 W biegu 3:41 12 Trawnik 3:59
Odbiór i opinie Twórczość prezentowana w albumie jest w pewnym stopniu kontynuacją stylistyki znanej z poprzednich dokonań zespołu. Jednakże specyfiką nagrań w nich zawartych sprawia, że jest znacznie cięższa w odbiorze. Z tego względu w opiniach niektórych autorów publikowanych recenzji przeważa pogląd, że aby docenić zawarte w nim utwory, należy album przesłuchać kilkukrotnie, co prowadzi do stopniowego oswajania się z nim i docenienia jego niewątpliwych zalet. Fani zespołu i tego typu form muzycznych z pewnością znajdą w nim coś dla siebie. Taki specyficzny styl sprawia jednak, że niektórzy nie mają tak jednoznacznego poglądu na tę twórczość i nie przypisują jej wprost do ska, a nawet nie dostrzegają go. Natomiast jest niewątpliwie intrygująca. Choć oczywiście jak w niemal każdym albumie nie wszystkie utwory to przeboje. Można znaleźć takie na wysokim poziomie, z pomysłem, ale i takie które można określić jako co najwyżej dziwaczne. Całość, tak jak do tej pory w dokonaniach Trawnika, tchnie klimatem Warszawy.
Dobrze oceniania jest gra instrumentalistów, brzmienie, pewna refleksyjność utworów. Te i inne cechy sprawiają, że album zasługuje jako całość na pochwałę. Pewne wątpliwości wyrażane bywają do tekstów niektórych utworów. Są bowiem tak sformułowane, że zdarza się niektórym słuchaczom gubić w zamysłach ich autora. Niemniej mieści się to w zasadzie w granicach akceptowanej twórczej wolności – „licentia poetica”. Słabo jednak oceniane jest jednak to wydawnictwo pod kątem czysto edytorskim. Ta strona publikacji określana jest jako niedbała.
W jednej z recenzji jako wyróżniające się piosenki zapadające w pamięć wymienione zostały następujące tytuły: „Moherowy Beret”, „Mówię wam cześć”, „Co mam zrobić”, „Alfred Lampe Femme Fatal”, „Nasyp wyobraźni” i „Trawnik”.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Albumy folkowe Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2003 Kategoria:Albumy ska