Dłużynka wilczomleczowa (Oberea erythrocephala) – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych (Cerambycidae) i podrodziny zgrzypikowych (Lamiinae).
Opis Ciało imago smukłe i podłużne, widocznie owłosione, o długości 9-14 mm. Głowa czerwona lub czarna. Czułka czarne. Przedplecze czarne, najczęściej z czerwoną, rozmytą i rozległą plamą na środku lub w pełni pomarańczowe. Pokrywy szare, czarno punktowane, nieco szersze u nasady. Nogi pomarańczowe. Odwłok ciemny, na końcu pomarańczowyRed-headed Leafy Spurge Stem Borer - Oberea erythrocephala [online], Montana Field Guide [dostęp 2025-07-22]Michal Hoskovec, Oberea (Amaurostoma) erythrocephala (Schrank, 1776) [online], 16 lipca 2023 [dostęp 2025-07-22].
Biologia mały|253x253px|In copula Imagines pojawiają się w maju i są aktywne do lipca. Zamieszkują łąki, miedze, skraje lasów i inne obszary, na których rosną rośliny z rodzaju wilczomlecz (Euphorbia), będące źródłem pokarmu dla chrząszczy. Żerowanie stwierdzono np. na wilczomleczu sosnce (E. cyparissias), wilczomleczu lancetowatym (E. esula) czy wilczomleczu szerokolistnym (E. platyphyllos)Oberea (Amaurostoma) erythrocephala erythrocephala (Schrank von Paula, 1776) [online], Baza BioMap [dostęp 2025-07-22]. Samica składa jaja pojedynczo na łodygach w nacięciach zrobionych żuwaczkami. Po wykluciu larwa wdrąża się do rdzenia i wyrabia tunel do szyi korzeniowej, a później żeruje w korzeniu rośliny. Po przezimowaniu żeruje dalej, niekiedy przechodząc do sąsiedniej łodygi. Następnie dochodzi do przepoczwarzenia w specjalnie wyżłobionej komorze poczwarkowej. Cykl larwalny trwa od roku do dwóch lat. Postacie dorosłe żywią się liśćmi i pędami wilczomleczyOberea erythrocephala – Dłużynka wilczomleczowa [online], Insektarium, 12 stycznia 2015 [dostęp 2025-07-22].
Występowanie Gatunek pierwotnie palearktyczny. Zamieszkuje południową, środkową i wschodnią część Europy, Kaukaz, Azję Mniejszą oraz Ural Południowy. Pojedyncze obserwacje także z północy AfrykiOberea erythrocephala (Schrank, 1776) [online], GBIF.org [dostęp 2025-07-22].
Dłużynka wilczomleczowa została zawleczona do Ameryki Północnej w latach 80 XX wieku, w celu walki z plagą inwazyjnego tam wilczomleczu lancetowatego.
W Polsce uznawana za gatunek nieliczny, obserwowany rzadko.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Azji Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1776 roku