Konrad Łukasiński, także Łukasiński-Strzelczyk, ps. Szaleniec, Strzelczyk (ur. 15 kwietnia 1894 w Bolimowie, zm. po 20 października 1936) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, inwalida wojenny, kawaler Orderu Virtuti Militari, pozbawiony stopnia porucznika piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 kwietnia 1894 w Bolimowie, w ówczesnym powiecie łowickim guberni warszawskiej, w rodzinie Józefa i Stanisławy z Domańskich. Został ochrzczony w Strzemieszycach. W 1914 ukończył średnią szkołę chemiczno-techniczną w Wilnie. Przed I wojną światową należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.
We wrześniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 1 pułku piechoty. Został ranny w głowę w bitwie pod Konarami (16–23 maja 1915). Później został przeniesiony do 4 pułku piechoty. W czasie walk nad Styrem został ranny w nogę. Po rekonwalescencji kontynuował służbę w 4 pp. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został skierowany do pracy w Polskiej Organizacji Wojskowej, w charakterze instruktora w powiecie miechowskim, a później komendanta obwodu. Zagrożony aresztowaniem przez władze okupacyjne został przeniesiony do Radomia, gdzie objął dowództwo lotnych oddziałów destrukcyjnych. Kierował szeregiem akcji dywersyjnych, w tym wypadem na kasjera pod Suchedniowem, na pociąg pod Bąkowcem oraz kasę pod Lublinem. 31 października 1921 były komendant oddziału lotnego POW, porucznik Dezyderiusz Zawistowski sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:
W listopadzie 1918 w trakcie rozbrajania okupantów został przeniesiony do Kamiennej, gdzie objął stanowisko komendanta placu. Od stycznia 1919 walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami jako dowódca 3 kompanii 25 pułku piechoty. W trakcie walk z bolszewikami został ranny w nogi. W 1920, po zawieszeniu broni, został przydzielony do Oddziału II Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie skierowany na Górny Śląsk, gdzie działał w Grupie Wawelberga. Od lutego do kwietnia 1921 był dowódcą grupy „U” („Unieruchomienia”, złożonej z dwóch oddziałów), a następnie dowódcą trzeciego oddziału grupy „A”. Znany był z frywolnego stylu życia, nadużywania alkoholu i przebywania w towarzystwie kobiet lekkich obyczajów. W czasie III powstania śląskiego został ranny w rękę. Wyróżnił się w akcji dywersyjnej „Mosty”, przeprowadzonej w nocy z 2 na 3 maja 1921. 9 czerwca 1921 dowódca Oddziałów Destrukcyjnych (Grupy Wawelberga) Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych Górnego Śląska, Tadeusz Puszczyński sporządził „wniosek na odznaczenie orderem «Virtuti Militari»”, w którym napisał:
Po zakończeniu powstania wrócił do 25 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 220. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu. W marcu 1925 został przeniesiony do 39 pułku piechoty w Jarosławiu.
29 sierpnia 1925 Oficerski Sąd Honorowy dla oficerów młodszych przy 39 pp orzekł jego winę w sprawie podania fałszywych danych w kartach ewidencyjnych dla komisji weryfikacyjnej oraz nadużywania narkotyków i zasądził karę wykluczenia z korpusu oficerskiego. 6 września 1925 orzeczenie zatwierdził dowódca 39 pp, pułkownik Edward Kańczucki.
Z dniem 31 grudnia 1925 został przeniesiony w stan spoczynku na podstawie „stwierdzonej przez komisję superrewizyjną utraty zdolności fizycznej” do służby, spowodowanej kalectwem, nabytym bez własnej winy po wstąpieniu do służby.
Na początku lat 30. XX w. mieszkał w Skierniewicach, gdzie prowadził aktywną działalność społeczną. Pełnił następujące funkcje: prezesa Związku Peowiaków, członka zarządu Związku Legionistów Polskich, wiceprezesa Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny i sekretarza Związku Inwalidów Wojennych. W tej ostatniej organizacji był zatrudniony w charakterze urzędnika prywatnego. 25 maja 1933 wypełnił i wysłał do Biura Kapituły Orderu „Virtuti Militari” kwestionariusz kawalera Orderu Virtuti Militari ubiegającego się o wydanie legitymacji, stwierdzającej prawo do 80% zniżki kolejowej przy przejazdach kolejami państwowymi lub przez Państwo zarządzanymi. Stosowna legitymacja kolejowa została mu wysłana w czerwcu 1933. 20 października 1936 w Miechowie wziął udział w zjeździe członków obwodu miechowskiego POW
Był żonaty, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7568 – 17 maja 1922 Krzyż Walecznych czterokrotnie nr 12758 (po raz pierwszy „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.”) Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy nr 282 Gwiazda Przemyśla Odznaka pamiątkowa „Orlęta” 26 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia, tu urodzony w 1894 w Strzemieszycach..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny Kategoria:Członkowie grupy destrukcyjnej „Wawelberga” Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie terytorialnych władz organizacyjnych Związku Legionistów Polskich Kategoria:Członkowie Związku Peowiaków Kategoria:Ludzie urodzeni w Bolimowie Kategoria:Ludzie związani ze Skierniewicami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Przemyśla Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Oficerowie 25 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich Kategoria:Oficerowie 74 Górnośląskiego Pułku Piechoty Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Wydaleni z korpusu oficerskiego sił zbrojnych II Rzeczpospolitej Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Nieznana data śmierci