Włośnianka ochrowobiała (Hebeloma aanenii Beker, Vesterh. & U. Eberh.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 2015 r. Henry Joseph Beker, Jan Vesterholt i Ursula Eberhardt na kwaśnym podłożu w starym lesie mieszanym z brzozami, świerkami, topolami i dębami w Polsce. Wskazali holotyp. Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Kapelusz O średnicy 18–170 mm, wypukły, często z garbkiem. Brzeg często podwinięty, szczególnie u młodych okazów, czasami prosty, ale może być ząbkowany, falisty lub karbowany. Powierzchnia w stanie wilgotnym często bardzo lepka, niehigrofaniczna, ale sporadycznie nakrapiana, zwykle o kolorze od kremowego do płowożółtego, czasami żółtawego, a nawet ochrowego, żółtobrązowego lub gliniastego w środku, ale potem blednie w kierunku brzegu, który jest zawsze bardzo blady, co najwyżej jasnożółty. Blaszki Od wykrojonych do przyrośniętych, gęste (blaszek pełnych od 60 do 110, liczne blaszeczki), o maksymalnej szerokości 2,5–9 mm, początkowo kremowe lub brązowe, później o kolorze umbrowym do sepiowego. Krawędzie strzępiaste, jaśniejsze od powierzchni blaszki. Na brzegu blaszki zwykle występują widoczne gołym okiem kropelki. Trzon Trzon o wysokości 22–130 mm, i grubości 3–13 mm, u podstawy do 20 mm, centralny, cylindryczny, często maczugowaty i czasami bulwiasty, początkowo pełny, z wiekiem pusty. Powierzchnia biała lub łuskowata, czasami, ale nie zawsze pod wpływem dotyku lub z wiekiem odbarwiająca się od podstawy, sucha, zwykle silnie kłaczkowata, szczególnie w kierunku wierzchołka, ale oprószona. Resztek osłony brak. Miąższ Dość gruby, kremowy lub jasnobrązowy. Zapach rzodkwi. Smak gorzki. Wysyp zarodników Od brązowooliwkowego do szarobrązowego lub umbrowego. Cechy mikroskopowe Zarodniki 8,8–11,3 × 5,1–5,9 µm, migdałowate, z małym czubkiem i zaokrąglone na końcu przeciwnym do czubka, z wyraźnym przerzedzeniem ściany zarodnika, ale rzadko z porą rostkową, z jedną lub kilkoma oleistymi kroplami, słabo lub wyraźnie zdobione i słabo dekstrynoidalne. Kolor zarodników pod mikroskopem żółtobrązowy do brązowego. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy zazwyczaj zgrubiałe i szypułkowate, a czasami szpatułkowato-szypułkowe, czasami lekko napeczniałe ku podstawie (zgrubiałe i butelkowate), a czasami z pewnym wierzchołkowym lub środkowym zgrubieniem. Kaulocystydy podobne do cheilocystyd, ale często mają bardziej kształt maczugowato-butelkowy, długość do 100 µm i szerokość 11 µm na wierzchołku. Gatunki podobne Hebeloma aanenii ma cystydy typowe dla Hebeloma, sekcja Denudata. Od włośnianki rosistej (Hebeloma crustuliniforme) i włośnianki kremowej różni się średnią wielkością zarodników (długość <11 µm i szerokość <6 µm), a od włośnianki jasnokremowej (Hebeloma geminatum) średnią szerokością wierzchołka cheilocystyd, która zawsze jest mniejsza od 9 µm, a zazwyczaj od 8 µm. Od pozostałych gatunków jej sekcji odróżnia się średnią liczbą blaszek, która zawsze wynosi co najmniej 60. Od włośnianki jasnokremowej można ją odróżnić także na podstawie porównania sekwencji częściowych sekwencji RPB2 i zwykle również wewnętrznego transkrybowanego odstępnika jądrowych genów rybosomalnych.
Prawdopodobnie wiele kolekcji opisanych jako H. crustuliniforme to w rzeczywistości H. aanenii, gdyż odróżnienie tych gatunków tylko na podstawie cech makroskopowych jest niemożliwe.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Ameryce Północnej, Europie, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce podano wiele stanowisk, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach. Rośnie w różnych siedliskach, zarówno na glebach kwaśnych, jak i wapiennych, często na poboczach leśnych ścieżek, a także w obszarach alpejskich. Wydaje się, że tworzy mikoryzę z różnymi drzewami.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate