thumb|Budowa mikroskopowa thumb|Trzon Włośnianka pustotrzonowa (Hebeloma cavipes (Peck) Peck) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1961 r. Hendrik Sijbert Cornelis Huijsman we Francji. Wskazał holotyp. Synonimy: Hebeloma lutense Romagn. 1965 Hebelomatis cavipes (Huijsman) Locq. 1979 Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Kapelusz O średnicy 19–51 mm, rzadko 10- 74 mm, początkowo wypukły z szerokim garbkiem, potem płaski. Brzeg zazwyczaj gładki, podwinięty, karbowany, bruzdkowany, ząbkowany lub falisty. W stanie wilgotnym lepki. Jest często dwubarwny; w środku sporadycznie żółtawobrązowy, rzadko ciemno różowopłowy, gliniastopłowy, ochrowy, kremowy, cynamonowy, ceglasty, umbrowy, ciemnoceglasty, płowy, różowopłowy, gliniastoczerwony, bladokremowy, brązowooliwkowy, ciemnopłowy, ciemno szaropłowy, miodowy, gliniasto-różowy, szarobrązowy lub sepiowy. Blaszki Pełnych blaszek zwykle 36–96, są wykrojone, rzadko przyrośnięte lub zbiegające z ząbkiem; maksymalna szerokość 2–7 mm;. Na ostrzach zwykle brak kropelek mleczka, sporadycznie tylko widoczne gołym okiem lub przez soczewkę 10x. Ostrza białe, strzępiaste. Trzon Trzon o wysokości przeważnie 21–60 mm i grubości 3–9 mm, u podstawy do 18 mm, zwykle cylindryczny, sporadycznie maczugowaty, rzadko zwężający się, cebulowaty. Powierzchnia kłaczkowata, sporadycznie oprószona, aksamitna lub oprószona tylko na wierzchołku, rzadko włókienkowata. Miąższ Wnętrze trzonu często watowate, sporadycznie puste, przebarwienie miąższu trzonu często nie występuje, lub sporadycznie i jest słabe. Zapach sporadycznie rzodkwiowy, bezwonny lub słabo rzodkwiowy, rzadko silnie rzodkwiowy, kakaowy, owocowy, mydlany lub słodki. Smak sporadycznie lekko gorzki, łagodny lub rzodkwiowy, rzadko gorzki, ostry, słabo rzodkwiowy lub silnie rzodkwiowy. Wysyp zarodników Sporadycznie brązowawooliwkowy lub umbrowy, rzadko żółtawobrązowy lub gliniastobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 10–12,5 × 5,7–7 μm, zazwyczaj migdałowate, sporadycznie wrzecionowate lub cytrynowate, rzadko łódkowate lub łezkowate, pod mikroskopem sporadycznie żółtobrązowe, brązowe lub żółte, rzadko brązowożółte, szarożółte, brązowoblade z gutulami, zwykle pokryte brodawkami, czasami słabo lub wcale. Podstawki 23–39 × 6–11 μm, 4 zarodnikiowe. Cheilocystydy zazwyczaj maczugowato-butelkowate lub maczugowato-brzuchate, sporadycznie maczugowato-szypułkowy lub delikatnie maczugowate. Pleurocystyd brak. Kaulocystydy podobne do cheilocystyd, ale większe, o długości do 120 μm.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Ameryce Północnej, Europie, Australii i na Nowej Zelandii. W Polsce podano kilkanaście stanowisk.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący pod wieloma gatunkami drzew, najczęśćiej liściastych, ale także pod drzewami iglastymi.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate