The Nomad Soul (w Ameryce Północnej wydana jako Omikron: The Nomad Soul) – komputerowa gra przygodowa stworzona przez francuskie studio Quantic Dream i wydana przez Eidos Interactive. Została wydana na Microsoft Windows w 1999 roku, a na Dreamcast – w 2000 roku. Gracz może brać udział w walce wręcz i z użyciem broni, eksplorować trójwymiarowe środowisko Omikron City i rozmawiać z postaciami niezależnymi, aby posunąć fabułę do przodu. Celem gry jest przeprowadzenie dochodzenia w sprawie seryjnych morderstw prowadzącego do odkrycia nadprzyrodzonej prawdy o starożytnej historii miasta.
Reżyser David Cage rozpoczął pisanie scenariusza w 1994 roku i podpisał umowę wydawniczą z Eidos w 1997 roku. David Bowie wraz z Reevesem Gabrelsem stworzył do gry dziesięć oryginalnych utworów muzycznych. Gra została ukończona po dwóch i pół roku. Recenzenci chwalili grafikę, ścieżkę dźwiękową, fabułę, modele postaci, mechanikę reinkarnacji, dubbing i walkę, ale krytykowali sterowanie, czasy ładowania i różnorodność stylów rozgrywki. Gra była nominowana do różnych nagród i sprzedała się w ponad 600 tys. egzemplarzy. Planowano kontynuację, ale została anulowana.
Rozgrywka The Nomad Soul to gra przygodowa rozgrywana z perspektywy trzecioosobowej oraz w widoku bocznym podczas walki bez broni, a z perspektywy pierwszoosobowej w czasie walki zbrojnej. Gracz może eksplorować trójwymiarowe środowisko Omikronu, spacerując, biegając, korzystając z pojazdów zwanych Sliders lub wjeżdżając windami do mieszkań i biur. Skuteczność walki, uników, a także szybkość i odporność na obrażenia poprawiają się z nabywaniem doświadczenia. Sterowanie w trybie walki obejmuje skakanie, kucanie, uderzanie pięścią i kopanie. Specjalne ruchy można wykonywać poprzez wciskanie kombinacji przycisków. Aby przedostać się przez zbiorniki wodne, można uruchomić sekwencje pływania, podczas których zużywany jest tlen. Wysiłek fizyczny wyczerpuje energię, która jest uzupełniana apteczkami pierwszej pomocy, żywnością, napojami lub specjalnymi miksturami. W przypadku śmierci (i ostatecznie na życzenie) gracz zostaje poddany reinkarnacji i obejmuje kontrolę nad ciało pierwszej postaci niezależnej (NPC), która z nim wejdzie w interakcję; można wcielić się w ponad czterdzieści osób. Poziomy many oznaczają zdolność do rzucania zaklęć i są zwiększane za pomocą mikstur.
Czytanie wiadomości, rozmowy z NPC-ami i zbieranie przedmiotów jest kluczowe dla postępu gracza. Gracz otrzymuje terminal komputerowy znany jako SNEAK, który jest głównie używany do dostępu do informacji o postaciach, wzywania Slidersów, otwierania ekwipunku i pobierania faktów kluczowych dla postępu fabuły. Przedmioty mogą być używane, badane i przechowywane w ekwipunku. Magiczne pierścienie pozwalają graczowi zapisywać grę w specjalnych punktach i kupować porady dotyczące kluczowych informacji o NPC-ach, aby posunąć fabułę do przodu. Omikrońska waluta, Seteks, może być wydawana na takie rzeczy jak przedmioty jednorazowe, lepszą broń i porady. Jeśli ekwipunek SNEAK jest pełny, przedmioty można przenosić lub deponować do Multiplan Virtual Locker, większego ekwipunku.
Fabuła Świat przedstawiony Akcja The Nomad Soul osadzona jest w futurystycznym mieście Omikron, gęsto zaludnionej metropolii na planecie Phaenon. Omikron istnieje pod ogromną kryształową kopułą, która została zbudowana w celu ochrony przed epoką lodowcową, w którą Phaenon wszedł po wygaśnięciu swojego słońca. Miasto podzielone jest na różne sektory: Anekbah, Qalisar, Jaunpur, Jahangir i Lahoreh. Ponieważ mieszkańcom nie wolno opuszczać swoich sektorów, każdy obszar rozwijał się niezależnie, co odzwierciedla się w odmiennych stylach życia i architekturze.
Streszczenie Na początku gry omikroński policjant imieniem Kay’l 669 prosi gracza o opuszczenie swojego wymiaru i wejście do Omikronu w jego ciele. Gracz, po wyrażeniu zgody, kontynuuje śledztwo w sprawie seryjnych morderstw, nad którymi pierwotnie pracowali Kay’l i jego partner. Gracz rozpoczyna dochodzenie w sektorze Anekbah, gdzie odkrywa informacje sugerujące, że poszukiwany seryjny morderca nie jest człowiekiem, lecz demonem. Członkowie rzekomego podziemnego, antyrządowego ruchu kontaktują się z graczem i potwierdzają jego podejrzenia. W miarę pogłębiania się śledztwa na jaw wychodzą kolejne fakty; jeden z głównych dowódców policji w Omikronie, komendant Gandhar, jest demonem udającym człowieka i wabiącym ludzkie dusze do Omikronu z innych wymiarów za pomocą gry The Nomad Soul. Prośba Kay’la 669 o pomoc okazuje się pułapką: rzekomo, jeśli postać w grze zginie, prawdziwy człowiek grający w grę komputerową straci swoją duszę na zawsze. Mimo wielu prób zamachu na życie protagonisty, dokonywanych przez inne demony działające w ukryciu, gracz niszczy Ghandara przy użyciu nadprzyrodzonej broni.
Po tym krótkim zwycięstwie okazuje się, że ruch antyrządowy nosi nazwę „Przebudzeni” (The Awakened) i zaprasza gracza, by do nich dołączył. Przebudzeni działają w porozumieniu ze starożytnym zakonem religijnym, na którego czele stoi Boz, mistyczna istota istniejąca w czysto elektronicznej formie w sieciach komputerowych Omikronu. Przebudzeni nazywają protagonistę „Wędrującą Duszą”, ponieważ posiada on zdolność dowolnej zmiany ciał. Wędrująca Dusza dowiaduje się później, że wydarzenia w Omikronie są jedynie kontynuacją odwiecznej bitwy między ludzkością a demonami, dowodzonymi przez potężnego Astarotha. Astaroth, który dawno temu został wygnany w otchłań Omikronu, powoli odzyskuje moc, wykorzystując demony zarówno do zbierania dusz, jak i podszywania się pod wysoko postawionych członków rządu. Wędrująca Dusza wykorzystuje starożytną, magiczną technologię, aby zniszczyć Astarotha. Powraca do swojego wymiaru, chroniąc duszę przed schwytaniem przez demony.
Produkcja i wydanie mały|lewo|David Cage, reżyser gry (na zdjęciu w 2008) thumb|lewo|alt=Starszy mężczyzna z siwą brodą grający na czerwonej gitarze na tle zielonego podświetlenia|Reeves Gabrels (na zdjęciu w 2012) thumb|lewo|alt=Biały mężczyzna w średnim wieku z pomarańczowymi włosami, czerwoną koszulą i spodniami w paski, śpiewający do mikrofonu na scenie|David Bowie (na zdjęciu w 1997) Reżyser David Cage, zmęczony swoją 15-letnią karierą kompozytora, zaczął pisać scenariusz The Nomad Soul w 1994 roku. Scenariusz zaowocował 200-stronicowym dokumentem, który został rozesłany do jego kontaktów w branży muzycznej, ci jednak stwierdzili, że pomysł jest „technicznie niemożliwy”. W akcie buntu Cage zatrudnił zespół przyjaciół z doświadczeniem w tworzeniu gier i zamienił jedną ze swoich kabin dźwiękowych w biuro. Mieli sześciomiesięczny termin, zanim skończyły się pieniądze, na stworzenie silnika gry i prototypu. W ostatnim tygodniu Cage pojechał do Londynu i zadzwonił do Eidos Interactive, po czym zaproszono go na spotkanie. Eidos był pod tak wielkim wrażeniem demonstracji i scenariusza, że umowa wydawnicza została podpisana w południe następnego dnia. Produkcja The Nomad Soul rozpoczęła się miesiąc później. Dwa miesiące po tym prototyp został zaprezentowany na Electronic Entertainment Expo.
W The Nomad Soul Cage chciał stworzyć „doświadczenie podobne do filmu – z całkowitą immersją” i połączyć wiele gatunków. Początkowo wahał się przed wprowadzeniem perspektywy pierwszoosobowej, ponieważ powodowała u niego bóle głowy, ale zaimplementował ją na prośbę Eidos. Cage spisał nazwiska artystów, z którymi chciał współpracować, w tym Björk, Massive Attack, Archive i Davidem Bowiem. Na polecenie starszego projektanta Eidos, Philipa Campbella, ostatecznie zwrócono się do Bowiego w sprawie muzyki, która powstała przy współpracy z gitarzystą Reevesem Gabrelsem. Bowie stworzył dziesięć oryginalnych piosenek i spędził dwa tygodnie w Paryżu na sesjach projektowych. Wcielił się w postać o imieniu Boz i był wokalistą wirtualnego zespołu grającego koncerty w Omikron City; Gabrels i muzyk Gail Ann Dorsey również użyczyli swoich wizerunków. Cage spędził trzydzieści godzin na sesjach przechwytywania ruchu dla każdego koncertu. Priorytetem Bowiego było nasycenie gry „emocjonalnym podtekstem”, a sam muzyk uznał efekt pracy za sukces. Modelka Iman, żona Bowiego, zagrała jedną z postaci, w które gracz może się przeistoczyć. Xavier Despas skomponował ambientowe i drugorzędne utwory. Ukończenie gry zajęło dwa i pół roku.
W Ameryce Północnej The Nomad Soul wydano pod nazwą Omikron: The Nomad Soul. Gra ukazała się na Microsoft Windows 1 listopada 1999 roku w Ameryce Północnej, 5 listopada w Europie i 19 listopada w Australii. Gra została sportowana na konsolę Dreamcast, a daty premiery ustalono na 22 czerwca (Ameryka Północna), 23 czerwca (Europa) i 30 czerwca 2000 roku (Australia). Sprzedano ponad 600 tys. egzemplarzy, z czego od 400 tys. do 500 tys. w Europie. Cage obwiniał Eidos o brak wsparcia na rynku północnoamerykańskim i w efekcie niską tam sprzedaż. Wersja na PlayStation, planowana na maj 2000 roku, została anulowana po ukończeniu prac nad nią w 70%. Anulowano również wersję na PlayStation 2. Po śmierci Davida Bowiego w 2016 roku The Nomad Soul zostało udostępnione bezpłatnie na okres jednego tygodnia.
Odbiór gry
The Nomad Soul została nominowana do tytułu najlepszej przygodowej gry komputerowej 1999 roku przez CNET, The Electric Playground i GameSpot, przegrywając kolejno z grami Gabriel Knight 3, Spy Fox 2 oraz Outcast. Gra była również nominowana w kategorii „wybitne osiągnięcie w rozwoju postaci lub fabuły” podczas trzeciej gali Interactive Achievement Awards w 2000 roku, gdzie statuetki przypadły jednak grom Age of Empires II: The Age of Kings i Thief: The Dark Project (obie gry otrzymały nagrodę ex aequo).