Tomas Confesor (ur. 2 marca 1891, 6 czerwca 1951) – filipiński polityk.

Życiorys Urodził się w Cabatuan w prowincji Iloilo. Był synem Juliana Confesora oraz Prospery Valenzueli. Kształcił się w Iloilo High School. Wyjechał następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie podjął studia w zakresie handlu na Uniwersytecie Kalifornijskim. Następnie studiował ekonomię na Uniwersytecie w Chicago.

Po powrocie do kraju początkowo podjął pracę w systemie edukacji, pracował w szkole w Jaro w rodzinnej prowincji. Szybko jednak zaangażował w życie polityczne, w 1922 został wybrany do izby niższej filipińskiego parlamentu. Reprezentował w niej trzeci okręg wyborczy w prowincji Iloilo. Jako parlamentarzysta występował zdecydowanie przeciwko korupcji oraz nadużyciom władzy. Zyskał tym sobie wdzięczność i uznanie mieszkańców swojej prowincji. Był autorem ustawy numer 3245, której celem było wsparcie rozwoju sektora spółdzielczego na Filipinach, zwłaszcza zaś spółdzielni rolnych. Odegrał także pewną rolę w historii filipińskiego ruchu skautowego. Był bowiem autorem ustawy powołującej do życia Boy Scouts of the Philippines. W 1933 został mianowany dyrektorem departamentu do spraw handlu, będąc przy tym pierwszym Filipińczykiem powołanym na to stanowisko. Był delegatem Konwencji Konstytucyjnej, która stała za opracowaniem ustawy zasadniczej z 1935. W rządzie prezydenta Quezona kierował instytucją odpowiadającą za nadzór krajowego sektora spółdzielczego. Zapoczątkował powstanie grup pomocowych, które miały udzielać wsparcia finansowego rolnikom i tym samym chronić ich przed nieuczciwymi praktykami biznesowymi oraz lichwiarzami. W 1937 został wybrany gubernatorem rodzinnej prowincji. Funkcję tę pełnił do 1941. Po inwazji japońskiej na Filipiny proponowano mu objęcie tożsamego stanowiska we władzach kolaboracyjnych. Ofertę tę Confesor wszelako odrzucił. Zaangażował się w tworzenie partyzantki antyjapońskiej, był jednym z jej przywódców w Panay. W 1945, w uznaniu jego wkładu w walkę z okupantem został odznaczony filipińską Legią Honorową. W tym samym roku został ministrem spraw wewnętrznych. W 1946 wybrano go do Senatu. Zasiadał w nim aż do śmierci. Zmarł na skutek zawału mięśnia sercowego 6 czerwca 1951.

Przypisy

Kategoria:Filipińscy parlamentarzyści Kategoria:Filipińscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Odznaczeni Legią Honorową (Filipiny)