thumb|Miecz Świętego Wacława thumb|Koronacja Ferdynanda I Habsburga na króla Czech w Katedrze Świętego Wita w Pradze na obrazie Leopolda Buchera Miecz Świętego Wacława (cz. Svatováclavský meč) – średniowieczny miecz używany podczas koronacji czeskich królów, stanowiący od niepamiętnych czasów część skarbu Świętego Wacława. Obecnie miecz eksponowany jest w Kaplicy Świętego Krzyża na Zamku Praskim w Pradze.
Opis Miecz swą nazwę zawdzięcza temu, że pierwotnie należał rzekomo do księcia Wacława I Świętego. Pierwsza wzmianka o nim w źródłach historycznych pochodzi z 1333 roku, ale głownia prawdopodobnie pochodzi z X wieku, głowica z XIII wieku, a tkanina prawdopodobnie z czasów Karola IV Luksemburskiego. Żelazna głownia ma 76 centymetrów długości, 45 milimetrów szerokości w najszerszym punkcie i ma spiłowany otwór w kształcie krzyża o wymiarach 45 × 20 milimetrów. Drewniana rękojeść jest pokryta żółtobrązową tkaniną i aksamitem z haftowanym ornamentem gałązek laurowych wykonanymi z grubych srebrnych nici. Podczas ceremonii koronacyjnych królów czeskich monarcha opasał się mieczem poświęconym przez biskupów, a następnie umieszczał go z powrotem na ołtarzu i po zakończeniu koronacji pasowano go nim na rycerza.
Chociaż miecz był używany przez wieki w swojej funkcji symbolu koronacyjnego, nigdy nie został umieszczony w skarbcu królewskim nad Kaplicą Świętego Wacława wraz z koroną, jabłkiem królewskim i berłem, lecz przechowywany był w skarbcu Katedry Świętego Wita. Miecz był, przynajmniej w dawnych czasach, uważany przede wszystkim za relikwie Świętego Wacława, a nie za wyłączną część czeskich klejnotów koronnych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miecze ceremonialne Kategoria:Królestwo Czech Kategoria:Zamek Praski