Adam Marian Sikorski ps. „Konik” „Chemik”, „Adam”, „Franek” (ur. 20 września 1886 we Lwowie, zm. 6 października 1947) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Narcyza i Adeli z Małuszyńskich, urodzony 20 września 1886 we Lwowie. Miał młodszego brata Franciszka (ur. 1889) oraz siostrę Helenę (ur. 1887), która wyszła za mąż za kapitana Legionów Polskich Tadeusza Terleckiego (1886–1918). W 1902 zmarł ojciec Narcyz później matka Adela w 1907 opiekę nad dziećmi Sikorskich przejęła siostra matki Maria Małuszyńska (matka Juliusza Zulaufa). Adam uczęszczał do szkoły powszechnej w Tarnowie, tam też uczył się w gimnazjum, w 1906 zdał egzamin maturalny. Następnie wyjechał do Lwowa gdzie studiował chemię na Politechnice Lwowskiej. W czasie studiów musiał pracować, aby zdobyć środki na swoje utrzymanie, ukończył studia, jednak nie uzyskał dyplomu. W czasie studiów we wrześniu 1908 wstąpił do konspiracyjnej organizacji wojskowej Związku Walki Czynnej, przyjął pseudonim „Konik”. W tej organizacji członkami byli także jego brat Franciszek oraz Juliusz Zulauf. Następnie został członkiem Związku Strzeleckiego (ps. „Adam”) we Lwowie, a w późniejszym okresie, także Polskiej Organizacji Wojskowej.

W czasie I wojny światowej, 4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. Brał udział m.in. w bitwach: pod Anilinem, Laskami, Słopnicami, Limanową, Marcinkowicami, Pisarzową, Łowczówkiem oraz nad Nidą. W tym też czasie zachorował i został skierowany do szpitala garnizonowego w Krakowie. Po rekonwalescencji przybył do Piotrkowa, gdzie został mianowany komendantem kompanii z przydziałem do organizującego się 6 pułku piechoty, z którym uczestniczył w dalszych walkach. Po zachorowaniu na zapalenie opłucnej skierowany został do szpitala w Krakowie, a następnie do Zakopanego, gdzie leczył się do 25 października 1915. Z powodu przebytej choroby uznano go za niezdolnego do służby wojskowej i 18 grudnia 1915 został zwolniony, jednak nie pogodził się z tym faktem. 20 grudnia 1915 zgłosił się do 4 pułku piechoty, gdzie przyjęto go, jednak z powodów zdrowotnych, skierowany został na urlop do Zakopanego. 19 stycznia 1916 powrócił do służby, a 18 czerwca tego roku mianowano go na stopień chorążego. 6 lipca 1916 został silnie kontuzjowany podczas bitwy pod Optową i nieprzytomny dostał się do niewoli rosyjskiej (na północny-wschód od stacji Maniewicze). Podczas walki odznaczył się wyjątkową odwagą, a dowodząc 1 plutonem 5 kompanii wykonał dwukrotnie kontratak, osłaniając w ten sposób odwrót pułku, za co po wojnie przyznano mu order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy. Do grudnia 1917 przebywał w obozie jenieckim w guberni Oławskiej. Następnie do stycznia 1918 aktywnie działał w Komitecie Polskim i Związku Legionistów w Moskwie. Tam też pod ps. „Franek” pełnił tymczasowo funkcję komendanta Okręgu Moskiewskiego POW, a 8 grudnia 1918 uciekł z Moskwy.

22 grudnia 1918 zgłosił się we Lwowie do Wojska Polskiego, z przydziałem do 4 pułku piechotyW wykazie oficerów z 1920 r. figuruje jako ppor. piechoty. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W tym czasie pełnił służbę w batalionie wartowniczym nr 3 w Kielcach. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Dowództwie Okręgu Generalnego Lwów, a jego oddziałem macierzystym był 19 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 470. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu 19 pp. W 1923 pełnił służbę na stanowisku dowódcy II batalionu 19 pp, a w następnym roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W maju 1925 został przeniesiony na takie samo stanowisko do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. W marcu 1926 został przeniesiony do 40 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego. Ukończył II kurs dowódców w Rembertowie. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 42. lokatą. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 26 pułku piechoty w tym samym garnizonie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W grudniu 1929 został przeniesiony na takie samo stanowisko do 48 pułku piechoty w Stanisławowie. W marcu 1932 został przeniesiony do Komendy Miasta Poznań na stanowisko komendanta. W kwietniu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska, a z dniem 30 września tego roku przeniesiony w stan spoczynku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 gen. Kazimierz Sosnkowski polecił Rudolfowi Prich zorganizować obronę Lwowa, a do pomocy przydzielił Franciszka Sikorskiego. Do kadry oficerów Dowództwa Grupy Obrony Lwowa (DGOL) Adam Sikorski dołączył 11 września, był jednym z trzech oficerów do zleceń przy dowódcy DGOL. Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie został aresztowany przez NKWD, przebywał w obozie Gorodni, w późniejszym czasie otrzymał przydział do dowództwa Jednostek Wojsk na Środkowym Wschodzie, wraz z armią polską gen. Władysława Andersa dostał się do Wielkiej Brytanii.

Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, zamieszkał w w Polskim Osiedlu w Penrhos w Walii. Zmarł 6 października 1947 w wieku 61 lat, został pochowany na cmentarzu Denio w Pwllheli (grób nr. F 34).

Był żonaty i miał córkę Zofię Krystynę (ur. 23 maja 1923).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6035 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Kwatermistrzowie 17 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Kwatermistrzowie 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pwllheli Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Laskami i Anielinem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Wojskowi związani z Poznaniem Kategoria:Zastępcy dowódcy 26 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zastępcy dowódcy 48 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Zmarli w 1952