Henryk Czyżewski (ur. 1953 w Rokitkach, zm. 29 kwietnia 1986 we Wrocławiu) – polski seryjny morderca oraz seryjny gwałciciel, zwany Wampirem z Rokitek. W latach 1981–1983 zamordował cztery kobiety.

Życiorys Czyżewski z wykształcenia był cieślą. Z powodu wady wzroku ominęła go obowiązkowa służba wojskowa. Był wysportowany i amatorsko grał w lokalnej drużynie piłkarskiej, a to sprawiło, że cieszył się powodzeniem u kobiet. Stał się seksoholikiem. W młodości był podejrzewany o dokonanie kilku gwałtów. W styczniu 1971 roku wciągnął przypadkowo napotkaną kobietę do lasu. Zaczął zrywać z niej ubranie, ale gdy zorientował się, że kobieta jest w ciąży, zaniechał tych działań, ale kobietę brutalnie pobił. W kolejnych miesiącach podjął co najmniej kilka kolejnych prób gwałtów, z czego przynajmniej cztery były udane. Po gwałcie ofiary zawsze bił i okradał. Jedna z niedoszłych ofiar rozpoznała go, ale milicjanci zignorowali jej zgłoszenie, twierdząc, że Czyżewski ma takie powodzenie u kobiet, że nie ma powodu, aby musiał on podejmować się próby gwałtu. W późniejszych latach zaprzestał ataków, ożenił się i spłodził trójkę dzieci. Miał niepohamowany popęd seksualny. Z żoną miał kilka stosunków dziennie, a ponadto miał kilka kochanek. Pracował w przedsiębiorstwie Konserwacji Urządzeń Wodnych i Melioracyjnych jako operator spycharki.

Morderstwa W 1981 roku małżeństwo Czyżewskiego przechodziło kryzys. Żona coraz częściej odmawiała mu stosunków seksualnych. Pierwszą ofiarą Czyżewskiego była 25-letnia Krystyna R., którą zamordował 1 kwietnia 1981 roku. Zaproponował kobiecie podwiezienie. Czyżewski twierdził, że w trakcie jazdy zatrzymał swojego Trabanta 601 i uprawiał seks z Krystyną, za obopólną zgodą. W trakcie stosunku kobieta miała dostać ataku padaczki. Czyżewski miał wtedy spanikować i udusić ofiarę jej paskiem od płaszcza. Zwłoki wywiózł w okolice Złotoryi i wrzucił do studzienki kanalizacyjnej. Jej szczątki zostaną odnalezione dopiero po aresztowaniu Czyżewskiego.

12 maja 1981 roku na drodze wylotowej z Legnicy zauważył autostopowiczkę, 28-letnią Elżbietę L. Kobieta wsiadła do jego Trabanta. W trakcie jazdy, w okolicy Tomaszowa Bolesławieckiego, Czyżewski wjechał autem do lasu. Następnie wywlókł kobietę z auta, zgwałcił i udusił jej pończochami. Po zabójstwie milicji udało się dotrzeć do świadków, którzy widzieli jak Elżbieta L. wsiadała do Trabanta 601.

2 lipca 1981 roku na dworcu autobusowym w Chojnowie Czyżewski zauważył 18-letnią Janinę Cz., której zaproponował podwiezienie. W Czernikowicach skręcił w polną drogę. Po chwili zaatakował kobietę, zgwałcił i udusił. Po morderstwie zostawił zwłoki kobiety w polu żyta. Po odnalezieniu zwłok Janiny Cz. milicja zorientowała się, że w okolicy działa seryjny morderca. Do schwytania go powołano dwie grupy zadaniowe. Niedługo po tym morderstwie Czyżewski poznał kobietę, która została jego kochanką. Romans ten sprawił, że Czyżewski przestał mordować kobiety na najbliższe dwa lata.

Ostatniego morderstwa Czyżewski dokonał 3 września 1983 roku. Mężczyzna niedługo wcześniej rozstał się z kochanką. Idąc przez rodzinną wieś, zaatakował przypadkowo napotkaną 23-letnią Bożenę Ch. Czyżewski wciągnął kobietę w pole, zgwałcił ją i udusił sznurkiem. Kobieta broniła się i mocno podrapała mężczyźnie twarz. Następnego dnia powrócił na miejsce zbrodni i zakopał zwłoki na pobliskim polu ziemniaków. Było to jedyne morderstwo, które popełnił w rodzinnych Rokitkach.

Ofiary Czyżewskiego Lp. Ofiara Wiek Data 1. Krystyna R. 25 1 kwietnia 1981 2. Elżbieta L. 28 12 maja 1981 3. Janina Cz. 18 2 lipca 1981 4. Bożena Ch. 23 3 września 1983

Aresztowanie i proces Czyżewski został aresztowany 10 października 1983 roku po próbie zgwałcenia Krystyny B. Kobieta rozpoznała napastnika wśród pasażerów pociągu. Początkowo wypierał się gwałtu. W trakcie śledztwa milicjanci zauważyli, że Czyżewski jest podobny do sprawcy gwałtu z 1971 roku. Sporządzono wówczas portret pamięciowy. Śledczy ustalili też, że był właścicielem Trabanta 601, czyli pojazdu, w którym przed śmiercią były widziane ofiary morderstw z 1981 roku. Wówczas przyznał się do popełnienia morderstw i wskazał miejsca ukrycia zwłok Krystyny R., która była jego pierwszą śmiertelną ofiarą. Twierdził, że już po pierwszym morderstwie czuł wyrzuty sumienia i chciał oddać się w ręce milicji, jednak nie chciał, aby jego żona została sama z trojgiem dzieci. Przyznał też, że zbrodni dokonał, aby zaspokoić swój popęd seksualny. W jego domu znaleziono przedmioty należące do zgwałconych i zamordowanych kobiet. 14 czerwca 1985 roku Czyżewski został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 29 kwietnia 1986 roku we Wrocławiu. W kulturze

Andrzej Gawliński opisał historię Czyżewskiego w książce Wampir z Rokitek. Henryk Czyżewski - gwałciciel i morderca kobiet.

W sierpniu 2025 r. Jakub Kulikowski rozpoczął realizację filmu o historii Wampira z Rokitek pt. Potwór wśród nas.

Przypisy

Kategoria:Polscy seryjni mordercy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Ludowej Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Gwałciciele Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Zmarli w 1986