W dziecięcym pokoju, W dziecinnym pokoju () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w Kopenhadze w listopadzie 1865 roku.
Akcja utworu rozgrywa się w pokoju duńskiego mieszkania w XIX wieku. Dorosły bohater organizuje domowe przedstawienie dla swojej małej krewnej pod nieobecność rodziców.
Publikacja Andersenowska baśń literacka pt. W dziecięcym pokoju została po raz pierwszy opublikowana 17 listopada 1865 roku w Kopenhadze przez wydawnictwo C.A. Reitzel w antologii Nowe baśnie i opowieści. Seria druga. Zbiór trzeci (). W katalogu dzieł Hansa Christiana Andersena autorstwa baśń ma numer 893. Baśń wznowiono za życia pisarza w grudniu 1871 roku w zbiorze Eventyr og Historier. Fjerde Bind. 1871. Autorem pierwszych ilustracji do baśni był Lorenz Frølich.
Polskie przekłady Pierwsze tłumaczenie utworu W dziecięcym pokoju na język polski, autorstwa Stefanii Beylin, ukazało się w 1931 roku. Antologię Baśnie w sześciu tomach wydało warszawskie wydawnictwo Jakuba Mortkowicza. Tłumaczka nadała baśni tytuł W dziecinnym pokoju. Drugie tłumaczenie z oryginału w języku duńskim opublikowała w 2006 roku Bogusława Sochańska. Trzytomową antologię Baśnie i opowieści wydało poznańskie wydawnictwo Media Rodzina. Tłumaczka nadała baśni tytuł W dziecięcym pokoju.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej oraz polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej.
Rodzice i rodzeństwo wychodzą do teatru. W domu zostają tylko mała Anna i jej ojciec chrzestny. Dorosły organizuje dla swej małej krewnej domowe przedstawienie. Dziewczynka powątpiewa, nie mają przecież ani teatru ani aktorów, a jej lalki nie nadają się do gry. Chrzestny twierdzi, że teatr można zrobić z tego, co się ma. Układa książki jako kulisy i stawia pudełko jako tło sceny. Zabawki z szuflady mają zostać aktorami. Fajkowy cybuch i rękawiczka odgrywają rolę ojca i córki. Stara kamizelka staje się ukochanym, a but dziadka do orzechów natrętnym zalotnikiem. Anna woli sztukę dramatyczną o rodzinie. Ojciec chrzestny improwizuje plakat i ogłasza obsadę.
Rozpoczyna się przedstawienie. Cybuch przemawia gniewnie i ogłasza, że but ma poślubić jego córkę rękawiczkę. Występuje kamizelka, która chwali się swoim jedwabnym materiałem i nieskazitelnością. Ojciec podkreśla zalety buta: wodoodporność, siłę i elegancję. Mała Anna nalega, aby bohaterowie mówili wierszem.
Rękawiczka śpiewa o swojej delikatności i słabości, a kamizelka odpowiada wyznaniem miłości. But robi zamieszanie na scenie, a następnie rękawiczka wykonuje swoją wielką arię. Dorosły sygnalizuje Ani, że oto teraz nadchodzi moment kulminacyjny. Pan kamizelka rozpina surdut i wkłada stary cybuch do kieszeni. Grozi, że go nie wypuści, dopóki nie dostanie córki za żonę.
Mała Anna jest zachwycona. Cybuch śpiewa zabawną skargę i prosi, by go wypuszczono. Kochankowie klękają, śpiewają prośbę o błogosławieństwo. Ojciec chrzestny stwierdza, że ich sztuka jest lepsza od tej w teatrze, bo jest krótsza i kończy się herbatą.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne Rękopis baśni „W dziecięcym pokoju” (audiobook czyta Jerzy Stuhr) na YouTube
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1865