Calopteryginae – podrodzina ważek z rodziny świteziankowatych (Calopterygidae). Obejmuje około 115 gatunków.
Występowanie Przedstawiciele Calopteryginae występują w Eurazji, Afryce, Ameryce Północnej i Południowej oraz Oceanii. Stwierdzenia Neurobasis australis z Australii są prawie na pewno błędne.
Systematyka Podrodzinę Calopteryginae wprowadził w 1850 roku belgijski polityk i zoolog Edmond de Sélys Longchamps, zaliczając ją do szeroko wówczas ujmowanej rodziny Agrionidae (zsynonimizowanej później z Calopterygidae). Sélys zaliczył do podrodziny dwa rodzaje: Calopteryx i Epallage (ten drugi jest obecnie zaliczany do rodziny Euphaeidae).
Status podrodziny i relacje pokrewieństwa w jej obrębie potwierdziły badania filogenetyki molekularnej.
Podział systematyczny Do podrodziny zaliczanych jest 17 rodzajów zgrupowanych w 7 plemionach: Caliphaeini Fraser, 1929 Caliphaea Hagen, 1859 Calopterygini Selys, 1850 Atrocalopteryx Dumont, Vanfleteren, De Jonckheere & Weekers, 2005 Calopteryx Leach, 1815 Matrona Selys, 1853 Matronoides Förster, 1897 – jedynym przedstawicielem jest Matronoides cyaneipennis (Förster, 1897) Neurobasis Selys, 1853 Iridictyonini Dumont, Vanfleteren, De Jonckheere & Weekers, 2005 Iridictyon Needham & Fisher, 1940 Mnaisini Ishida, 1996 Archineura Kirby, 1894 Echo Selys, 1853 Mnais Selys, 1853 Psolodesmus McLachlan, 1870 Noguchiphaeini Dumont, Vanfleteren, De Jonckheere & Weekers, 2005 Noguchiphaea Asahina, 1976 Saphoini Dumont, Vanfleteren, De Jonckheere & Weekers, 2005 Phaon Selys, 1853 Sapho Selys, 1853 Umma Kirby, 1890 Vestalini Needham, 1903 Vestalaria May, 1935 Vestalis Selys, 1853
Przypisy
*