Nietoperze – komedia Edwarda Lubowskiego w czterech aktach napisana w 1874 r. Prapremiera odbyła się w Teatrze Rozmaitości w Warszawie w 1875 r.
Pierwowzory Utwór nawiązuje tematem do znanej w polskich teatrach sztuki The school for scandal Richarda Sheridana. W konstrukcji postaci widoczny jest wpływ Wiktora Sardou.
Treść Sztuka przedstawia środowisko mieszczańskie. Tytułowe określenie nietoperze oznacza typowych dla tego środowiska obłudników i plotkarzy. "Nietoperze" szerzą oszczerstwa na temat inżyniera Leona Granickiego, jakoby miał "plamę na honorze", gdyż w latach młodości stchórzył przed pojedynkiem. Plotka zatacza coraz szersze kręgi i rozszerza się o kolejne wymyślone szczegóły. W rzeczywistości Leon odstąpił pojedynku z litości nad starą matką przeciwnika. Plotka trafia wreszcie do teścia Leona, któremu bardzo zależy na dobrej opinii oraz do prasy. Wówczas Leon wyzywa na pojedynek autora oszczerczego artykułu - Zadrzyckiego i rani go w pojedynku. Grupa plotkarzy, którzy są w istocie ludźmi tchórzliwymi, zmienia się w uległych pochlebców Leona i jego teścia.
Odbiór Sztuka spotkała się z życzliwym przyjęciem widzów i wszedł na stałe do repertuaru, osiągając wynik 76 przedstawień. Zyskała pozytywne recenzje m. in. Kazimierza Kaszewskiego oraz Henryka Sienkiewicza. Przypisy
Linki zewnętrzne
Nietoperze. Komedia w 4-ch aktach [w:] Śląska Biblioteka Cyfrowa [online] [dostęp 2025-09-04]
Kategoria:Polskie utwory komediowe Kategoria:Utwory literackie z 1874 Kategoria:Twórczość Edwarda Lubowskiego