Aimo Allan Koivunen (ur. 17 października 1917 w Alastro, zm. 12 sierpnia 1989 w Jyväskylä) – fiński żołnierz służący podczas wojny zimowej i wojny kontynuacyjnej. Najbardziej znany z pierwszego udokumentowanego przypadku przedawkowania metamfetaminy przez żołnierza podczas walki.
Życiorys Urodził się 17 października 1917 roku w Alastaro w Wielkim Księstwie Finlandii. Jego rodzicami byli Frans Vihtori Koivunen i Aune Sofia Koivunen. Mieli sześcioro dzieci, z których Aimo był najstarszy.
15 marca 1944 roku wraz z kilkoma innymi fińskimi żołnierzami był przydzielony do patrolu narciarskiego. Po trzech dniach misji, 18 marca, grupa została zaatakowana i otoczona przez wojska radzieckie, lecz Finom udało się uciec. Koivunen poczuł zmęczenie po długiej jeździe na nartach, ale nie mógł się zatrzymać. Niósł ze sobą cały zapas pervitinu wydanego dla jego oddziału, czyli metamfetaminy, środka pobudzającego, który pozwalał zachować przytomność podczas służby. Koivunen zużył cały zapas pervitinu i doznał nagłego przypływu energii, ale wkrótce potem zapadł w stan delirium i stracił przytomność. Koivunen wspominał później, że obudził się następnego ranka na pustkowiu, pozostawiony sam i bez żadnych zapasów.
W kolejnych dniach Koivunen ponownie uciekł przed radzieckimi żołnierzami, został ranny w wyniku eksplozji miny lądowej, na którą najechał nartami i spędził tydzień w rowie, czekając na pomoc. W czasie swojej nieobecności żywił się jedynie żywicą sosnową i jedną sójką syberyjską, którą złapał i zjadł na surowo. Po przejechaniu na nartach ponad 400 km został odnaleziony i przyjęty do szpitala wojskowego, gdzie zmierzono mu tętno na poziomie 200 uderzeń na minutę. Ważył wtedy zaledwie 43 kg.
Życie prywatne Po wojnie Koivunen ożenił się z Elsą, z którą miał dziewięcioro dzieci; rodzina mieszkała w środkowej Finlandii. Zmarł w 1989 roku w wieku 71 lat.
Przypisy
Kategoria:Fińscy wojskowi Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1989