thumb|Gino Boccasile, Niemcy są naprawdę twoim przyjacielem. Wesoły i sympatyczny żołnierz wojsk lądowych Wehrmachtu wyciąga prawą rękę, by uścisnąć dłoń widza Gino Boccasile (ur. 14 lipca 1901 w Bari, zm. 10 maja 1952 w Mediolanie) – włoski ilustrator, plakacista i faszysta.
Życiorys Urodzony w Bari Boccasile był synem perfumiarza. W młodości stracił lewe oko, uderzony bryzgami palonego wapna, gdy pił wodę z fontanny. Mimo to wykazywał wczesny talent do projektowania i ukończył szkołę sztuk pięknych w swoim rodzinnym mieście. Po śmierci ojca w 1925 roku przeniósł się do Mediolanu. Pomimo początkowych trudności, ostatecznie zdobył posadę w agencji Mauzan-Morzenti. Przez kolejne lata tworzył plakaty, ilustrował żurnale i zyskał sławę dzięki zmysłowym portretom kobiecych sylwetek.
Podążając śladami kolegi po fachu, artysty plakatu Achille Luciano Mauzana, Boccasile udał się do Buenos Aires, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Almę Corsi. W 1932 roku przeniósł się do Paryża, gdzie jeden z numerów czasopisma Paris Tabou został poświęcony jego twórczości. W tym samym roku brał również udział w Salonie Niezależnych. Krótko po powrocie do Mediolanu otworzył w Galleria del Corso ze swoim przyjacielem Francesco Aloim agencję reklamową ACTA. Ilustrował włoskie czasopisma La Donna (1932), Dea i La Lettura (1934), Bertoldo (1936), Il Milione (1938), L’Illustrazione del medico (1939), Ecco, Settebello i Il Dramma (1939) oraz zaprojektował wiele okładek książek dla wydawnictw Arnoldo Mondadori Editore i Rizzoli.
Gino Boccasile będący zwolennikiem Benito Mussoliniego, tworzył materiały propagandowe dla włoskiego rządu. Gdy losy II wojny światowej zaczęły przybierać zły obrót dla włoskich faszystów, Boccasile coraz bardziej się w to artystycznie angażował, stając się zwolennikiem marionetkowej Włoskiej Republiki Socjalnej, utworzonej przez Mussoliniego przy pomocy Niemiec w północnych Włoszech, po jego uwolnieniu z więzienia w masywie górskim Gran Sasso d’Italia. Boccasile zaciągnął się do Legionu Włoskiego SS, gdzie tworzył plakaty rekrutacyjne i ilustrował antysemickie, rasistowskie i antyalianckie materiały propagandowe.
Po wojnie Boccasile został uwięziony i osądzony za współpracę z faszystami. Choć uniewinniony, pozostał społecznym wyrzutkiem. Nie mógł znaleźć pracy, ponieważ jego negatywny rozgłos budził obawy potencjalnych pracodawców. Przez krótki czas utrzymywał się z pornograficznych szkiców dla brytyjskich i francuskich wydawców, a w 1946 roku, po zmianie stylu, Boccasile wrócił do pracy. Założył własną agencję w Mediolanie, gdzie tworzył plakaty dla między innymi kosmetyków Paglieri, pasty do zębów Chlorodont i szamponu Tricofilina.
Gino Boccasile zmarł w Mediolanie w 1952 roku na zapalenie oskrzeli i opłucnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy ilustratorzy Kategoria:Włoscy plakaciści Kategoria:Włoscy faszyści Kategoria:Żołnierze Waffen-SS Kategoria:Artyści związani z Mediolanem Kategoria:Więźniowie we Włoszech Kategoria:Ludzie urodzeni w Bari Kategoria:Zmarli na choroby układu oddechowego Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1952