Przeobrażenie – powieść historyczno-fantastyczna Teodora Parnickiego wydana w 1973 roku, stanowiąca kontynuację Tożsamości.

Okoliczności wydania Parnicki napisał tę powieść w roku 1973. Jej tekst został oddany do druku we wrześniu 1972, druk ukończono w 1973 roku. Książka ukazała się w nakładzie 10 tysięcy 350 egzemplarzy staraniem Wydawnictwa "Czytelnik".

Kontynuacja Przeobrażenie jest kontynuacją Tożsamości, dalszym ciągiem rozmów, jakie w Tożsamości toczą bohaterowie Nowej baśni wydziedziczeni po zamknięciu cyklu. Jest jednocześnie powieścią o konstruowaniu Przeobrażenia, powieścią autobiograficzną i realistyczną, fantastyczną i detektywistyczną, historyczną i metafizyczną. Autor poszukuje odpowiedzi na pytanie w co kadeta omsko-władywostockiego przeobraziło gimnazjum w Charbinie. Pozwala mu to uznać Przeobrażenie za dopełnienie Tożsamości i nadać powieści taki, a nie inny tytuł. Powieść jest miejscem walki frakcyjnej dwóch wersji: roistów i jakobsenistów. Nadzór nad jej treścią sprawuje rada, czterej protokolanci: Rtęć, Srebro, Mosiądz i Platyna, reprezentanci czterech rodzajów powieściopisarstwa. To jednocześnie traktat językoznawczy, historiozoficzny i zabawa, w której tkwi wielkie serio.

Powracające wątki W utworze powracają wątki znane z innych powieści Parnickiego:

teoria mieszańców (druga część powieści zatytułowana Wierne młoty, malarz PLENNYJ GNOM i jego historia, motyw żydowskiego pogrzebu i wesela Zamoyskiego i Kronenberżanki; także samo pisarstwo autora Przeobrażenia, powieści pisanej w języku polskim, a wielojęzycznej. Opozycje Kościół – Cerkiew, katolicyzm – protestantyzm, prawosławie – buddyzm), motyw podróży, jako sytuacji, w której znajdują się prawie wszyscy bohaterowie, co tak komentuje Oberfeld, doktor teologii i do niedawna adiutant majora Filipa Römera: Ostatecznie, powinno to być chyba obojętne panom wszystkim, gdzie mianowicie znajdują się. W powieści bowiem takiej jak «Przeobrażenie» nie jest się przecież niczym innym, jak głosem. Głos zaś się może rozlegać gdziekolwiek bądź albo skądkolwiek. motywy fantastyczne: Nautilius dwa, pociąg czasoprzestrzenny, TIME-TRVELLER, wehikuł czasu, dwa pociągi całkiem zwyczajne, lecz pospieszne relacji Warszawa–Lwów, jeden przez Radom, drugi przez Lublin i podróż nimi, koło za kołem po dnie okrętu, który jest hotelem nawodnym o nazwie Staliśmy jak dwa sny. Pociąg, który zatrzymuje się na stacji Epilog, motyw sądu wątki detektywistyczne motyw kapejotu, Dziejów Apostolskich, detektywa Jana Wang.

Przypisy . . . .

Bibliografia

Kategoria:Twórczość Teodora Parnickiego