– japoński mangaka, znany głównie z serii Kokō no hito i Innocent.
Biografia Shin-ichi Sakamoto urodził się 19 lipca 1972 roku w prefekturze Osaka jako środkowy z trojga braci. Od dzieciństwa interesował się rysunkiem, zdobywając nagrody w konkursach plastycznych. Z mangą zetknął się stosunkowo późno, gdy przypadkowo znalazł egzemplarz magazynu „Shūkan Shōnen Jump” i zapoznał się z tytułami Pięść Gwiazd Północy oraz Kinnikuman. Zafascynowany medium, podjął decyzję o zostaniu mangaką w okresie liceum. Zadebiutował w 1990 roku, mając 18 lat, one-shotem „Keith!!”, który zwyciężył w konkursie. Pierwszą regularną serię rozpoczął w 1995 roku, jednak sam autor określa ten okres jako czas, w którym „nie dokonał niczego istotnego”. Punkt zwrotny w jego karierze nastąpił w 2007 roku wraz z powstaniem mangi Kokō no hito, opartej na powieści o tym samym tytule. Sakamoto podkreślał, że wcześniej koncentrował się głównie na obrazach i historiach, które jego zdaniem miały szansę dobrze się sprzedać. Tworząc Kokō no hito, po raz pierwszy włożył w swoją pracę siebie, swój styl życia oraz sposób myślenia.
Styl Sakamoto jest samoukiem, na którego twórczość duży wpływ wywarł Tetsuo Hara, ilustrator serii Pięść Gwiazd Północy. We wczesnym okresie kariery koncentrował się na przedstawianiu muskulatury, a jego prace łączyły się głównie z historiami o walczących mężczyznach. Przełomem w jego rozwoju artystycznym okazała się manga Kokō no hito, którą sam autor określił jako kluczowy punkt zwrotny. Podkreślał, że pierwowzór literacki posługiwał się metaforami dla budowania obrazów, co starał się przełożyć na język komiksu. Przykładami jego symbolicznego stylu są m.in. odwrócone litery tekstu w Kokō no hito, oddające panikę bohatera tracącego tlen, czy też przedstawienie sprzeciwu opinii publicznej wobec egzekucji w Innocent Rouge jako potężnego tsunami. Jak sam przyznaje, rozwiązania te nie są planowane z wyprzedzeniem, a ponieważ jego kariera zmagała się z problemami przez tak długi czas, będzie z nimi korzystał, o ile uzna to za interesujące, ponieważ jest gotowy na zakończenie kariery w każdej chwili. Około 2012 roku przeszedł na rysowanie cyfrowe, argumentując to ryzykiem wycofania z produkcji używanego przez niego papieru lub zmianą właściwości ulubionego pióra. Jego styl charakteryzuje się wysokim stopniem szczegółowości i realizmu. Kiedy Naoki Urasawa zasugerował, że jego prace są znane z ust postaci, artysta wyjaśnił, iż rysuje je tak, jakby były narządami wewnętrznymi.
Po wykonaniu szkiców na papierze, dalszy proces twórczy mangi Sakamoto odbywa się całkowicie w formie cyfrowej. Artysta fotografuje swoich asystentów, którzy pozują w odpowiednich strojach i kostiumach – część z nich szyje samodzielnie – w układach ciała odpowiadających scenom w mandze. Do rysowania używa tabletu LCD, pracując na wielu warstwach obrazu, które można dowolnie dodawać lub usuwać. Poszczególne elementy obejmują m.in. tło wykonane przez asystenta, gotowy zarys postaci, przycięte i dopasowane zdjęcie asystenta w odpowiedniej pozie oraz szkic wykonany przez samego autora. Rysując prawą ręką, Sakamoto jednocześnie operuje pilotem w lewej dłoni, co pozwala mu na przesuwanie, obracanie czy odwracanie obrazu. Po zakończeniu szkicu dodaje ostatnie szczegóły korzystając z ustawienia G Pen, które umożliwia najcieńszą kreskę. Cyfrowe narzędzia pozwalają mu nie tylko natychmiast cofnąć nieudaną linię, lecz także zaznaczyć i przesunąć wybrany fragment ilustracji, np. oko, co – jak sam podkreśla – sprawia, że nie jest już w stanie powrócić do tradycyjnej pracy tuszem na papierze. Ubrania i włosy postaci trzymane są na oddzielnych warstwach. Sakamoto skrupulatnie odrysowuje detale strojów ze swoich fotografii, a ponadto dysponuje cyfrową biblioteką ponad 2000 fryzur, które sam stworzył i z których wybiera potrzebne elementy.
Twórczość (1995) (1995) (2004–2005) (2005–2006) (2007–2011) (2013 –2015) (2015–2020) #DRCL midnight children (od 2021)
Nagrody RokNagrodaKategoriaNominacjaRezultatŹródło2010Japan Media Arts FestivalNagroda za doskonałośćKokō no hitoWygrana2011Prix Mangawa AwardsNajlepsza seinen-mangaWygrana2013Japan Media Arts FestivalWybór juryInnocentWygrana2014Nagroda Kulturalna im. Osamu TezukiNagroda czytelnikaNominacja2015Manga TaishōOgólnaNominacja2021Japan Media Arts FestivalNagroda za doskonałośćInnocent RougeWygrana
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Twórcy mang