Robczik. Powieść wileńska – powieść Bartosza Połońskiego, wydana po raz pierwszy w 2023.
Treść Akcja rozgrywa się w pierwszym lub drugim dziesięcioleciu XXI w.W przygotowanym przez wydawnictwo opisie książki, podane jest, że akcja rozgrywa się w pierwszej dekadzie XXI w. W tekście jednak wspomniany jest Instagram, uruchomiony w 2010. w Wilnie i jego okolicach. Bohaterami powieści jest grupa polskich licealistów z Wilna. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, jako opowieść Dariusza Borejko – polskiego licealisty zamieszkałego w blokowisku na Zameczku.
Język Powieść napisana została slangiem polskiej młodzieży wileńskiej z początków XXI w., będącym połączeniem języka polskiego (literackiego, jego gwar dialektu północnokresowego oraz słownictwa typowo młodzieżowego) z licznymi zapożyczeniami, głównie lituanizmami i rusycyzmami, a także z anglicyzmami. Książka posiada słowniczek, pozwalający czytelnikowi zrozumieć znaczenie użytych słów.
Wydania Robczik powstawał jako krótkie opowiadania, publikowane w Internecie. Ze względu na obowiązki zawodowe Bartosz Połoński musiał jednak zaprzestać ich publikacji. Po ok. 20 latach od napisania pierwszych szkiców, za namową Ziemowita Szczerka i Pawła Krupki, autor utworzył na ich bazie powieść.
W formie książkowej powieść po raz pierwszy ukazała się w 2023. W 2024 premierę miało wydanie w języku litewskim o tytule Robčikas.
Odbiór Już pierwsze opowiadania Robczika były entuzjastycznie przyjmowane przez internautów, którzy domagali się od autora publikacji ich dalszych części. Opowiadania, a później powieść, zdobyły szerszy rozgłos dzięki językowi, w którym zostały napisane. Po kilku latach od pierwszych publikacji opowiadaniami zainteresowali się slawiści, doceniając autentyczność gwary polskiej młodzieży wileńskiej. Powieść była opisywana w serwisach informacyjnych TVP Wilno, redakcji treści mniejszości narodowych LRT oraz innych mediów w Polsce i polskojęzycznych na Litwie.
W 2023, jeszcze przed premierą książki, Polski Teatr w Wilnie wystawił sztukę teatralną na jej podstawie.
Ziemowit Szczerek zrecenzował książkę jako rewolucyjną, przywracającą Wileńszczyznę do świadomości czytelników. W pierwszym wydaniu powieść przedstawiana jest jako spojrzenie na Wilno współczesne, bez nostalgicznych stereotypów kresowych.
Wśród Polaków mieszkających na Litwie powieść wzbudziła mieszane odczucia od negatywnych do pozytywnych.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Polskie powieści współczesne Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Polskie powieści dla dzieci i młodzieży Kategoria:Polacy na Litwie Kategoria:Literatura litewska Kategoria:Kultura w Wilnie Kategoria:Powieści z 2023