Andrzej Siodelski (ur. 24 stycznia 1943 w Łyszkowicach, zm. 5 sierpnia 2008 w Warszawie) – polski inżynier elektrotechniki, żeglarz i działacz harcerski.
Życiorys Wczesne lata Był synem Tadeusza Adama Siodelskiego (1908–1980) i Jadwigi zd. Bissinger (1911–1986). Urodził się w Łyszkowicach, rodzinnej miejscowości matki. Przed wojną Siodelscy mieszkali w Łodzi, ale zostali stamtąd wysiedleni w czasie II wojny światowej. W 1946 roku osiedli w Gdańsku. Tadeusz Siodelski był stolarzem, podobnie jak jego ojciec Ignacy Siodelski (1881–1950). Jadwiga Siodelska trudniła się jako krawcowa.
W latach 1956–1961 uczęszczał do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Gdańsku (wcześniej jako Technikum Przemysłu Okrętowego).
Kariera naukowa Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, gdzie w 1968 roku uzyskał stopień magistra inżyniera, a w 1976 roku – doktora. Po ukończeniu studiów magisterskich pracował jako elektroenergetyk kolejowy w Polskich Kolejach Państwowych (1968–1969). Od 1969 roku do śmierci związany był z Politechniką Gdańską. Począwszy od otwarcia przewodu doktorskiego, prowadził badania nad gospodarką cieplno-elektryczną w Katedrze Elektroenergetyki. Po uzyskaniu tytułu doktora, pozostał na uczelni jako adiunkt. Ponadto był członkiem Rady Wydziału oraz Senatu Politechniki Gdańskiej. Jego zainteresowania badawcze obejmowały problematykę systemów elektroenergetycznych i elektrowni wiatrowych. Od 1995 roku należał do zespołu organizatorów cyklicznych konferencji naukowych „Aktualne Problemy w Elektroenergetyce”.
Publikacje
Andrzej Siodelski, Zbigniew Szczerba. Sterowanie poziomami napięć i rozpływem mocy biernej w lokalnych elektrowniach z generatorami synchronicznymi. 2003. Ryszard Pochyluk, Zbigniew Tadeusz Lubośny, Andrzej Siodelski, Zbigniew Szczerba, Ryszard Zajczyk. Sterowanie poziomami napięć i rozpływem mocy biernej w krajowym systemie elektroenergetycznym. 2003. Andrzej Siodelski. Regulacja transformatorów zasilajacych sieci 110kV w Polsce. 2003.
Andrzej Siodelski, Ryszard Zajczyk, Hierarchiczny układ sterowania poziomami napięć i rozpływem mocy biernej. 2003. Andrzej Siodelski, O niektórych problemach energetyki wiatrowej na świecie i w Polsce. 2005. Andrzej Siodelski, Koncepcja sterowania poziomami napięć i rozpływem mocy biernej przy zmiennej generacji wiatrowej. 2005.
Harcerstwo Był wieloletnim działaczem harcerskim. Do Związku Harcerstwa Polskiego wstąpił w 1957 roku, do 3 Gdańskiej Wodnej Drużyny Harcerzy w Hufcu Gdańsk-Śródmieście (późniejszej 5 Wodnej Drużyny Harcerzy w Hufcu ZHP w Gdańsku). Pełnił funkcję instruktora oraz drużynowego (1959–1962). Uzyskał kolejno stopnie: przewodnika (1960), podharcmistrza (1970) i harcmistrza (1977).
Pracował w Wydziale Wychowania Morskiego w Chorągwi Gdańskiej ZHP, w późniejszym czasie był jego kierownikiem. W latach 1972–1974 i 1990–1991 kierował Wydziałem Wychowania Wodnego przy tejże Chorągwi. Jako komendant szkolenia żeglarskiego i egzaminator, prowadził szkolenia żeglarskie dla Harcerskiego Ośrodka Morskiego w Pucku i Centrum Wychowania Morskiego ZHP w Gdyni. Był reprezentantem ZHP we władzach Polskiego Związku Żeglarskiego. Był wieloletnim wicekomandorem, a w latach 1991–2000 był komandorem Jachtklubu ZHP „Wodnik” w Gdańsku. W 1962 roku uczestniczył w rejsie harcerskiej flotylli „Czerwone Żagle” na Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów w Helsinkach. W latach 1972–1974 i 1990–2000 dowodził rejsami szkoleniowymi po Bałtyku. Współorganizował Harcerskie Spartakiady Drużyn Wodnych Chorągwi Gdańskiej. W 1973 roku był delegatem na V Zjazd ZHP.
Żeglarstwo Andrzej Siodelski uprawiał żeglarstwo. W 1959 roku uzyskał patent żeglarza jachtowego, w 1963 roku - sternika jachtowego, a w 1970 roku – kapitana żeglugi bałtyckiej. W 1990 roku uzyskał patenty jachtowego kapitana żeglugi wielkiej oraz kapitana motorowodnego. Był także instruktorem żeglarstwa i instruktorem motorowodnym w Okręgu Gdańskim Polskiego Związku Żeglarskiego oraz komandorem klubu jachtowego. W 1989 roku powołano go na łatwnika Orzekającej Izby Morskiej przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku z siedzibą w Gdyni.
Życie prywatne W 1973 roku kandydował do Dzielnicowej Rady Narodowej Gdańsk-Śrómieście.
W 1973 roku poślubił Reginę Dąbrowską, z którą miał troje dorosłych dzieci. W 2007 roku poślubił działaczkę harcerską Danutę Parys.
Zmarł 5 sierpnia 2008 roku w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu św. Franciszka w Gdańsku (kw. 6/1/30).
Odznaczenia i upamiętnienie W 1979 roku otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi, a w 1993 roku - ZłotyPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 sierpnia 1993 r. o nadaniu odznaczeń ().. W 2004 roku otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej.
Za swoją działalność na polu harcerstwa otrzymał Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1974), Brązowe Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1976) i honorowy tytuł Zasłużonego Instruktora Chorągwi Gdańskiej ZHP (1992).
Ponadto odznaczono go: odznaką Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1973), Brązową Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1973), Srebrną Odznaką Centralnego Związku Budownictwa Mieszkaniowego (1974), odznaką „Za Zasługi dla Gdańska” (1982) oraz Srebrną (1993) i Złotą (2004) Odznaką Honorową Polskiego Związku Motorowodnego i Narciarstwa Wodnego.
W 2016 roku został upamiętniony tablicą w Mauzoleum Pamięci Harcerstwa w Skulsku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Absolwenci Politechniki Gdańskiej Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Gdańsku Kategoria:Drużynowi ZHP Kategoria:Instruktorzy ZHP Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Gdańsku Kategoria:Polscy inżynierowie elektrotechnicy Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej