Phreatodytes haibaraensis – gatunek wodnego chrząszcza z rodziny mokrowinkowatych i podrodziny Phreatodytinae. Endemiczny dla japońskiej wyspy Honsiu.
Taksonomia Gatunek ten opisał po raz pierwszy Makoto Kato w 2010 roku na łamach „Zoological Science” w publikacji współautorstwa Atsushiego Kawakity i Toru Kato. Jako miejsce typowe wskazano studnię koło rzeki Ooi w Yoshida-cho w japońskiej prefekturze Shizuoka. Epitet gatunkowy wywodzi się od powiatu Haibara, w którym leży miejsce typowe.
W obrębie rodzaju Phreatodytes omawiany takson tworzy grupę relictus wraz z Ph. relictus i Ph. elongates.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości około 1,2 mm, dość spłaszczonym i wydłużonym. Oskórek jest bladożółtobrązowy, u żywych osobników niemal prześwitujący.
Głowa jest od dwóch do ponad trzech razy szersza niż dłuższa. Oczu brak zupełnie. Bródka jest krótsza i płycej na przedniej krawędzi wykrojona niż u innych przedstawicieli rodzaju.
Przedplecze jest łukowate u samca i sercowate u samicy, półtorakrotnie szersze od głowy i u samca dwukrotnie, a u samicy 1,8 raza szersze niż dłuższe, najszersze pośrodku długości; przednie kąty ma spiczaste i ku przodowi wystające, tylne kąty rozwarte, a punktowanie i mikrosiateczkowanie wyraźniejsze niż na głowie. Szerokość tarczki jest większa niż jej długość. Pokrywy są około półtorakrotnie dłuższe niż razem szerokie, najszersze w 2/5, o bokach prawie równoległych w części nasadowej, obrzeżonych bruzdami biorącymi początek przed środkiem długości i zanikającymi przed wierzchołkami pokryw. Na powierzchni pokryw obecne jest drobne, rozproszone punktowanie oraz mikrorzeźba. Skrzydeł tylnych brak zupełnie. Odnóża są krótkie i przysadziste, pozbawione włosków pływnych. Rozszerzone ku szczytowi golenie przednie mają jeden kolec grzbietowo-dosiebny i pięć kolców odsiebnych.
Samcze genitalia cechują się paramerą prawą o 0,3 krótszą od edeagusa, z wyjątkiem ukośnie po brzusznej stronie ściętego wierzchołka silnie łukowato zakrzywioną, paramerą lewą zaś półokrągłą, na szczycie zaokrągloną, po brzusznej krawędzi wykrojoną i w szczytowej części ściętą, a płatem środkowym edeagusa (prąciem) półokrągle zakrzywionym, stopniowo za środkiem rozszerzającym się po czym ku szczytowemu płatu zwężonym; sam płat szczytowy jest długi, mocno zakrzywiony dogrzbietowo i na wierzchołku rozszerzony i zaokrąglony.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla japońskiej wyspy Honsiu, znany tylko z lokalizacji typowej. Najdalej na wschód występujący przedstawiciel rodzaju.
Owad stygobiontyczny, zasiedlający wody podziemne w estuarium rzeki Ooi w prefekturze Shizuoka.
Przypisy
Kategoria:Mokrowinkowate Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Fauna endemiczna Japonii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2010 roku