– japoński niszczyciel typu Ikazuchi z przełomu XIX i XX wieku, zbudowany w Wielkiej Brytanii. Wodowany w 1899 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej Japonii w tym samym roku. Służył podczas wojny japońsko-rosyjskiej. Zatonął w kolizji w 1909 roku.

Historia Na skutek doświadczeń wojny chińsko-japońskiej, która potwierdziła wartość okrętów torpedowych, Cesarstwo Wielkiej Japonii przyjęło w 1896 roku dziesięcioletni program rozbudowy marynarki, przewidujący budowę nie tylko 63 torpedowców, ale też 23 niszczycieli. Niszczyciele wówczas były nową klasą okrętów, toteż Japonia zwróciła się ku wiodącym w świecie stoczniom brytyjskim. Pierwsze sześć niszczycieli typu Ikazuchi Japonia zamówiła w stoczni Yarrow, która w 1894 roku zbudowała pierwsze niszczyciele na świecie dla marynarki brytyjskiejW literaturze podaje się, że okręty dla Japonii zaprojektowano na wzór zbudowanych dla Argentyny niszczycieli typu Corrientes (np. , ), ale niszczyciele dla Japonii były znacznie większe i szybsze (Corrientes: wyporność pełna 280 t, 27 węzłów – por. ). Wysoko postawione były wymagania dotyczące prędkości: 31 węzłów przez trzy godziny.

thumb|„Inazuma” ok. 1900 roku „Inazuma” został wodowany jako drugi niszczyciel typu Ikazuchi 28 stycznia 1899 roku w stoczni Yarrow w Poplar (dzielnicy Londynu), a ukończony został w tym samym 1899 roku.

Opis Okręty typu Ikazuchi były czterokominowymi niszczycielami z gładkopokładowym kadłubem, przy czym pokład dziobowy był nakryty wypukłym pokładem w formie „skorupy żółwia”Na podstawie . Dziobnica była pionowa. Wyporność normalna wynosiła 305 ton, a pełna 410 ton. Długość całkowita wynosiła 68,43 metra, a na linii wodnej 67,3 m. Szerokość wynosiła 6,27 m, a zanurzenie 1,58 m. Załoga liczyła 55 osób.

Okręt napędzany był przez dwie pionowe 4-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 6000 KM (maksymalnie 7000 KM), poruszające dwie śruby. Parę dostarczały cztery kotły typu Yarrow. Prędkość maksymalna wynosiła 31 węzłów. Normalny zapas węgla wynosił 40 ton, a maksymalny 110 ton.

Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło początkowo pojedyncze działo kalibru 76 mm o długości lufy L/40 (40 kalibrów) umieszczone na rufie oraz pięć dział kalibru 57 mm umieszczonych na pokładzie na burtach i na platformie nad sterówką na dziobie. Jeszcze przed 1905 rokiem wzmocniono uzbrojenie, zastępując dziobowe działo kalibru 57 mm przez drugie działo kalibru 76 mm. Uzbrojenie torpedowe obejmowało dwie pojedyncze obrotowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18 cali), umieszczone w osi podłużnej na pokładzie w części rufowejPublikacje podają kaliber wyrzutni torped 18 cali = 457 mm (np. ), lecz torpedy nominalnego kalibru 18 cali miały w rzeczywistości kaliber 450 mm (.

Służba W chwili wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej „Inazuma” wchodził w skład 2. dywizjonu niszczycieli, dowodzonego przez komandora por. Ishidę, wchodzącego w skład 1 Eskadry Floty Połączonej. Dowódcą okrętu był komandor ppor. R. Shinowara. Okręt wziął udział ze swoim dywizjonem w wojnie rosyjsko-japońskiej, zaczynając od otwierającego wojnę ataku niszczycieli w nocy z 8 na 9 lutego 1904 roku na okręty rosyjskie na redzie Port Arthur. Na skutek zderzenia przed północą poprzedzających go niszczycieli „Ikazuchi” i „Oboro”, „Inazuma” zgubił swój dywizjon, ale dołączył do 3. dywizjonu i z nim przeprowadził atak torpedowy na rosyjskie okręty. „Inazuma” wystrzelił dwie torpedy ok. godz. 0.45 (czasu japońskiego), do krążownika „Diana” i pancernika „Retwizan”, nie uzyskując trafień.

„Inazuma” wziął następnie udział w bitwie pod Cuszimą 27 maja 1905 roku. Wchodził wówczas w skład 2. oddziału niszczycieli, a dowódcą okrętu był komandor ppor. Suga. Razem z innymi niszczycielami został skierowany do nocnego ataku torpedowego na pozostałe po bitwie dziennej rosyjskie okręty, płynące do Władywostoku. Wystrzelone przezeń torpedy były jednak niecelne. Sam niszczyciel został dwa razy trafiony, ale według japońskich danych bez strat w załodze. Po południu 28 maja „Inazuma” wziął udział w odnalezieniu i pościgu za rosyjskim krążownikiem pancernym „Dmitrij Donskoj”. Ok. 21:07 „Inazuma” też bezskutecznie odpalił torpedy do krążownika stojącego na kotwicy, z którego ewakuowano wówczas załogę.

W grudniu 1909 roku „Inazuma” zatonął w kolizji – został staranowany przez szkuner 30 mil morskich na południe od Hakodate i przełamał się na dwie połowy. Wrak wydobyto latem 1910 roku, po czym jeszcze w tym roku oddano na złom.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

[Японский флот. Корабли русско-японской войны 1904-1905 гг.]

Kategoria:Niszczyciele typu Ikazuchi Kategoria:Japońskie okręty z okresu wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Yarrow w Londynie