Nebria reflexa – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1883 roku przez Henry’ego Waltera Batesa na łamach „Transactions of the Entomological Society of London”. Jako miejsce typowe wskazano górę Iwaki na japońskiej wyspie Honsiu.
Morfologia Chrząszcz o spłaszczonym ciele długości od 8,9 do 9,2 mm. Wierzch ciała jest błyszczący, rudoczarny z żółtawo lub rudobrązowo rozjaśnionymi krawędziami przedplecza i pokryw oraz żółtawobrązowymi do czerwonobrązowych głaszczkami, czułkami i odnóżami.
Głowa jest najszersza na wysokości dużych, wyłupiastych oczu, na czole słabo wciśnięta. Warga dolna ma płytko rozdwojony ząbek na bródce. Wzdłuż przedniej krawędzi guli rozmieszczonych jest kilkanaście szczecinek.
Przedplecze jest wypukłe, sercowate, najszersze przed środkiem, o kątach przednich wystających i szeroko zaokrąglonych, bocznych brzegach łukowatych w przednich ⅔, prostych w tylnej ⅓ i lekko zafalowanych przed w miarę prostymi i zaostrzonymi kątami tylnymi. Połączone poprzecznym wciskiem dołki przypodstawowe są w tyle duże i głębokie, ku przodowi zaś wypłycają się, osiągając połowę długości przedplecza. Linia środkowa wyraźna jest tylko na środku przedplecza. Występują dwie pary szczecinek brzeżnych, z których pierwsza leży w najszerszym miejscu przedplecza, a druga w jego tylnych kątach. Pokrywy są podługowato-owalne, najszersze tuż przed środkiem, o zaokrąglonych, pozbawionych ząbków barkach i wierzchołkach i bardzo słabo sklepionych międzyrzędach, z których pierwszy ma jeden punkt szczecinkowy (chetopor dorslany) przylegający do pierwszego rzędu, a trzeci od pięciu do siedmiu takich punktów. Skrzydeł tylnych brak zupełnie.
Genitalia samca zawierają tęgi i mocno wygięty łukowato edeagus o krótkim, szeroko zaokrąglonym, niewklęśniętym po brzusznej stronie wierzchołku. Paramery mają formę szpatułkowatą, a prawa jest większa od lewej. Endofallus ma następujące płaty: dwa nasadowo-boczne, dwa wierzchołkowo-boczne, jeden grzbietowo-wierzchołkowy i jeden grzbietowo-środkowy. Ten ostatni jest mocno rozdęty i zwrócony ku prawemu bokowi. Płat grzbietowo-wierzchołkowy ma część nasadową z wypustką zwróconą w prawą stronę grzbietowo-brzuszną i tak dużą jak prawy płat nasadowo-boczny, a część wierzchołkową T-kształtnie rozwidloną i zwróconą w prawą stronę brzuszno-boczną. Płaty nasadowo-boczne prawy i lewy są niewielkie, o szerokości w widoku brzusznym mniejszej niż szerokość wypustki gonoporu w widoku bocznym. Duży prawy płat wierzchołkowo-boczny ma nieco wystający i ku przodowi zakrzywiony szczyt. Lewy płat wierzchołkowo-boczny jest u podstawy rozdwojony na dwie części, z który jedna jest duża i zwrócona dobrzusznie, a druga podobna rozmiarom do prawego płata nasadowo-bocznego i zwrócona ku przodowi.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Japonii. Zamieszkuje górzyste rejony Honsiu i Sikoku.
Przypisy
Kategoria:Leszowe Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Fauna endemiczna Japonii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1883 roku