Tadeusz Tomasz Brąglewicz (ur. 31 marca 1894 w Wiśniowej, zm. 14 lutego 1953 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 marca 1894 w Wiśniowej, w ówczesnym powiecie jasielskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Romana, leśniczego, i Józefy z Próchnickich. Ukończył szkołę ludową w rodzinnej wsi i siedem klas w c. k. Gimnazjum w Jaśle.
15 września 1914 jako uczeń siódmej klasy został wcielony do c. i k. 40 pułku piechoty. Od 26 grudnia 1914 walczył na froncie w Karpatach. 15 stycznia 1915 został ranny i do końca lutego leczył się w szpitalu w Nagyszeben. Od 1 marca do 30 kwietnia 1915 ukończył kurs w Szkole Oficerów Rezerwy w Bazin, a następnie został przydzielony do batalionu zapasowego 40 pp. Od 3 czerwca jako kadet aspirant oficerski 2 kompanii 40 pp ponownie walczył na froncie i 5 sierpnia 1915 został ranny.. Leczył się w szpitalu w Białej. W połowie września 1915 znów przydzielony do baonu zapasowego 40 pp. Od lutego 1916 ponownie walczył na froncie. 1 kwietnia 1916 został mianowany chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 sierpnia 1915. 6 czerwca 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli.
23 czerwca 1918 w Samarze wstępuje do organizacji wojskowo-politycznej pod nazwą „Polski komitet rewolucyjny do walki o wolność i zjednoczenie Polski”, która formuje pododdziały przyszłego 1 pułku strzelców polskich. 1 sierpnia 1918 został awansowany na podporucznika. Wziął udział we wszystkich walkach 1 pułku strzelców polskich z bolszewikami jako dowódca plutonu 3 kompanii. Wyróżnił się 17 listopada 1918 w bitwie pod wsią Bajriaka. 29 czerwca 1921 major Franciszek Dindorf-Ankowicz sporządził wniosek o jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari. Po kapitulacji 5 Dywizji Strzelców Polskich na Syberii (10 stycznia 1920) uniknął bolszewickiej niewoli i 1 lipca tego roku dotarł drogą morską do Polski. Po przybyciu do kraju wstąpił do 1 syberyjskiego pułku piechoty (późniejszego 82 pułku piechoty) i w jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami jako dowódca 7 kompanii.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 82 pułku piechoty w garnizonie Brześć na stanowisku dowódcy 7 kompanii. W styczniu 1922 został zakwalifikowany przez Komisję generała porucznika Władysława Sikorskiego do awansu ma kapitana „za zasługi bojowe i organizacyjne”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1795. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od października 1923 do marca 1924 był odkomenderowany na kurs doszkolenia młodszych oficerów (59. klasa) w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. Po ukończeniu kursu wrócił do pułku i od marca do maja 1924 dowodził w zastępstwie II batalionem. Później dowodził 1 kompanią ciężkich karabinów maszynowych, a następnie 5 kompanią strzelecką. Od 20 lutego do 25 maja 1926 był odkomenderowany na kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. Po ukończeniu kursu ponownie objął dowództwo 1 kompanii ckm. Od czerwca do listopada 1927 dowodził w zastępstwie I batalionem. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 192. lokatą. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko oficera sztabowego pułku. Od kwietnia do sierpnia 1928 oraz od kwietnia do lipca 1929 dowodził w zastępstwie I batalionem. W lipcu 1929 został przeniesiony do 3 pułk strzelców podhalańskich na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1932 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 36. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lutym tego roku został przeniesiony do 53 pułku piechoty w Stryju na stanowisko zastępcy dowwódcy pułku (od 1938 – I zastępca dowódcy pułku). W kampanii wrześniowej walczył początkowo jako dowódca Ośrodka Zapasowego 11 Dywizji Piechoty w Stryju, a od 14 września 1939 jako dowódca pułku „Brąglewicz”, improwizowanego na bazie OZ 11 DP i podporządkowanego dowódcy Grupy „Stryj”. W nocy z 18 na 19 września 1939 przekroczył granicę i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. W listopadzie 1944 wraz z innymi żołnierzami został przekazany przez Węgrów niemieckim władzom wojskowym i trafił do niewoli.
W sierpniu 1945, po powrocie do kraju, został zmobilizowany do Wojska Polskiego i wyznaczony członkiem Komisji Weryfikacyjnej Oficerów przy Sztabie Generalnym. 19 lutego 1946 został zdemobilizowany. Zmarł 14 lutego 1953 we Wrocławiu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Świętej Rodziny.
Był żonaty z Eugenią Piotrowską, z którą miał syna Romana (ur. 22 września 1925).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7724 – 22 czerwca 1922 Krzyż Walecznych dwukrotnie (po raz pierwszy 27 grudnia 1921) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi – 6 sierpnia 1928 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1928 Medal Zwycięstwa – 25 marca 1925 Srebrny Medal Waleczności 1 klasy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 3 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Kwatermistrzowie 3 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiśniowej (powiat strzyżowski) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 82 Syberyjskiego Pułku Piechoty Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Podpułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zastępcy dowódcy 53 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej