Sekret trzeciego Izajasza – powieść historyczna Teodora Parnickiego wydana w 1984 roku.
O książce Powieść ukazała się w Wydawnictwie „Czytelnik” w 1981 roku w nakładzie egzemplarzy. Jest to ostatnia powieść wydana za życia pisarza. We wstępie do utworu autor, świadom ekskluzywności swojej prozy, pisał: mam wątpliwości, iżby ta nowa powieść czytelników sobie zdobyła tylu przynajmniej (jeśli się nie mylę, mówić dałoby się o liczbie wahającej się między trzema tysiącami a ośmioma), ile ich tamte powieści miały.
Nienapisana powieść W zamyśle pisarza Sekret trzeciego Izajasza stanowi dopełnienie wcześniejszych powieści: Tożsamości (1970) i Przeobrażenia (1973). Autor trylogii planuje napisanie powieści historycznej o zagadce Deutero-Izajasza. plany te jednak nie zostają ziszczone i to nie tylko dlatego, że pisarz nie uzyskał dostępu do źródeł. Na powieść składają się liczne dialogi, często urojone, pomyślane tylko, między bohaterami lub między bohaterami a pisarzem. Bohaterowie powieści są świadomi tożsamości autora, jego dorobku literackiego i zamierzeń. Dyskutują o swoim własnym statusie, o projektowanym utworze i swoim twórcy. Dyskusja ta odwleka powstanie powieści i w ogóle jej zaistnienie. Uczestnikami dialogu są niedoszli bohaterowie powieści, personifikacje elementów kompozycji i upostaciowania powieściopisarstwa. Projektowana powieść zostaje zastąpiona dyskusją na jej temat. Autor próbuje zepchnąć dzieło z drogi, na którą wkroczyło, stara się wrócić do pisania powieści historycznej na temat biblijny, jednak na próżno. Kolejne próby buntu nie przynoszą efektu.
Przypisy . . .
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Teodora Parnickiego Kategoria:Polskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 1984