Anatolij Wiktorowicz Utkin, ros. Анато́лий Ви́кторович У́ткин (ur. 1942 w Uljanowsku, zm. 12 września 1975 w Rosyjskiej FSRR) – radziecki seryjny morderca i gwałciciel, zwany Uljanowskim Maniakiem. Działał w obwodzie uljanowskim i penzeńskim pod koniec lat 60. i na początku lat 70.
Życiorys Anatolij Utkin urodził się w 1942 roku. Jego ojciec, weteran Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, nie uważał Anatolija za swojego syna: gdy żona powiedziała mu o ciąży, oskarżył ją o niewierność i odmówił uznania syna. Dlatego matka Anatolija, dowiedziawszy się o ciąży, podjęła próbę jej przerwania, lecz bezskutecznie. Poza tym wczesne życie Utkina nie wyróżniało niczym szczególnym: uczęszczał do szkoły, następnie do szkoły zawodowej, a po odbyciu służby wojskowej znalazł pracę jako kierowca.
Zbrodnie 31 marca 1968 roku Utkin popełnił swoje pierwsze morderstwo w Barysz w obwodzie uljanowskim, zabijając 14-letnią dziewczynkę i kradnąc jej zegarek. Ciało dziewczyny odnaleziono dwa miesiące później, 300 kilometrów od miejsca jej śmierci. Trzy miesiące później, 27 czerwca, Utkin zgwałcił i zabił 17-letnią dziewczynkę, a 25 września zabił 13-latkę w obwodzie penzeńskim. 8 października Utkin próbował zabić kolejną dziewczynkę, która jednak mu się oparła i przeżyła. 28 listopada Utkin zabił 10-letnią dziewczynkę w Uljanowsku, zabierając jej lewą skarpetkę, a 28 maja 1969 roku zabił w tym mieście kolejną kobietę. W sierpniu 1969 roku Utkin został aresztowany za rozbój i skazany na trzy lata więzienia.
Utkin został zwolniony z więzienia w październiku 1972 roku i wkrótce potem usiłował zgwałcić i zamordować kobietę w Barysz, ale ofierze udało się uciec. 6 grudnia Utkin zabił mężczyznę, kradnąc mu pieniądze i wrzucając ciało do rowu. 15 grudnia Utkin zabił kobietę, która podróżowała z nim autostopem z lotniska w Uljanowsku.
Aresztowanie i proces 8 lutego 1973 roku Utkin usiłował dokonać napadu rabunkowego w fabryce tekstyliów, zabijając kasjera. Nie otwierając sejfu z pensjami pracowników kluczami kasjera, podpalił budynek wiadrem oleju napędowego. Utkin przypadkowo zostawił metalowe wiadro z wytłoczonym na nim swoim nazwiskiem, które zostało odkryte następnego dnia przez milicję badającą sprawę pożaru. Utkin został aresztowany w swoim domu przez inspektora Anwara Mielnikowa, w trakcie zatrzymania stawiał opór. W 1974 roku Utkinowi postawiono zarzuty dziewięciu morderstw, kradzieży i rozboju. Sędzia Witalij Szorin uznał Utkina winnym wszystkich zarzutów i skazał go na karę śmierci.
12 września 1975 roku Utkin został stracony.
Przypisy
Kategoria:Radzieccy seryjni mordercy Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie