Ruiny kościoła Sankt Göran w Visby – ruiny dawnej świątyni, należące do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajdują się w północnej części Visby, na Gotlandii.

Kościół został wzniesiony w XIII wieku na miejscu starszej świątyni z XII wieku. Przeznaczony był dla żyjących w Visby trędowatych. Obok kościoła znajdował się również szpital Sankt Göran dla cierpiących na tę chorobę. Ze względu na ryzyko infekcji, szpitale takie umieszczano poza murami obronnymi. Św. Jerzy był przyzywany w chorobach, w tym przy trądzie. Dopiero jednak w 1353 roku kościół zaczęto nazywać jego imieniem. Fakt ten wynikał z tego, że w tamtym czasie szpitale zaczęto powszechnie kojarzyć ze św. Jerzym. Wcześniej obiekt nazywano po prostu „szpitalem”. Placówka została opuszczona na mocy dekretu królewskiego w 1542 roku, ale była używana jeszcze przez pewien czas po pożarze miasta w 1611 roku, kiedy to odbudowano szpital przy kościele Helgeand. Ruiny nie są otwarte dla zwiedzających; można je oglądać jedynie z zewnątrz.

Starszy kościół był świątynią romańską zbudowaną z kamienia. Posiadał nawę oraz chór z półkolistą absydą. Podczas wykopalisk w latach 1969 i 1971 odnaleziono fundamenty kościoła. Powodem, dla którego starszy kościół został zastąpiony nowym, mogła być jego niewystarczająca wielkość, zniszczenie w pożarze lub zły stan techniczny. mały|lewo|Wnętrze ruin (2018)|267x267px Nowy kościół był dwunawowy, z prosto zakończonym prezbiterium, które (co było dość nietypowe) łączyło się asymetrycznie z nawą. Pośrodku każdej dłuższej ze ścian znajdowały się portale. Główny portal od południa był wyposażony w przedsionek. W zachodnim szczycie znajdowały się dwa mniejsze otwory obok siebie, a nad nimi trzeci. Łuki na zewnętrznej stronie muru wskazują, że istniał tu również jakiś rodzaj przedsionka lub że kościół łączył się bezpośrednio ze szpitalem. Okna w nawie były wysoko osadzone, szerokie i zamknięte łukiem półkolistym. Chór miał wysokie, smukłe otwory okienne. Po południowej stronie chóru znajdował się mały portal ostrołukowy z dekoracyjnym trójliściem na tympanonie. Po północnej stronie chóru mieściła się zakrystia ze sklepieniem kolebkowym. Nietypowo spiczaste szczyty zostały prawdopodobnie dodane w związku z przebudową pod koniec XIII wieku. Kościół nie posiadał wieży. Przypisy

Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Kościoły na Gotlandii Kategoria:Architektura romańska w Szwecji Kategoria:Architektura gotyku w Szwecji Kategoria:Visby