Esther Neira de Calvo (ur. 1 maja 1890 w Panamie, zm. 24 marca 1978 w Waszyngtonie) – panamska nauczycielka, feministka i polityczka. Jedna z dwóch pierwszych kobiet wybranych do parlamentu Panamy (wspólnie z Gumercindą Páez).
Życiorys Esther Neira de Calvo urodziła się 1 maja 1890 w Panamie. Studiowała na Institut Padagogique de Wavre-Notre Dame w Belgii oraz na i Uniwersytecie Columbia w Stanach Zjednoczonych.
W latach 1923–1927 pełniła funkcję Inspektor Generalnej ds. Edukacji Panamy. Od 1927 roku do 1938 roku zarządzała panamską normal school, jedynej instytucji w kraju, która oferowała nauki pedagogiczne dla kobiet. Wykładała zajęcia m.in. z pedagogiki, językoznawstwa i psychologii. W 1938 założyła Lyceum, szkołę przygotowującą kobiety do podjęcia studiów uniwersyteckich, którą zarządzała do 1945 roku.
W trakcie II wojny światowej koordynowała działania kulturalne dla panamskiego ministerstwa edukacji, wspierała również stacjonujących w kraju amerykańskich żołnierzy. W 1949 roku przeprowadziła się do Waszyngtonu, gdzie rozpoczęła pracę w , organizacji funkcjonującej w ramach Organizacji Państw Amerykańskich. W organizacji pracowała do 1965 toku. Od 1966 do 1968 roku była zastępczynią ambasadora Panamy do Rady Organizacji Państw Amerykańskich.
Działalność polityczna Z powodzeniem wystartowała w . Wspólnie z Gumercindą Páez zostały pierwszymi kobietami wybranymi do parlamentu w historii kraju. Trzy inne kobiety zostały wybrane jako zastępczynie członków. Jako członkini zgromadzenia konstytucyjnego była jedną z autorek konstytucji Panamy przyjętej w 1946 roku. Była członkinią zgromadzenia do 1946 roku.
Życie prywatne i śmierć Jej mężem był Raul J. Calvo (zm. 1958). Esther Neira de Calvo zmarła 24 marca 1978 w Waszyngtonie, w wieku 87 lat.
Przypisy
Kategoria:Panamscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1978