Edward d’Erceville, właśc. de Chambaudoin d’Erceville (ur. w , zm. 24 sierpnia 1952) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Władysława, urodzony 11 września 1886 w Małej Zmierzynce, w ówczesnym powiecie winnickim guberni podolskiej. Był katolikiem, potomkiem rodziny szlacheckiej, która po rewolucji francuskiej emigrowała do Polski. Starszy brat Stanisław (ur. 1883) był podporucznikiem marynarki rezerwy. Ukończył szkołę realną w Winnicy.

rozpoczął służbę w armii rosyjskiej. , po ukończeniu Michajłowskiej Szkoły Artylerii, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 19 Brygady Artylerii, która wchodziła w skład 19 Dywizji Piechoty. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 1 baterii. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 19 Brygady Artylerii, awansując na sztabskapitana.

27 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii rosyjskiej i byłych Korpusów Polskich w Rosji z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem od 7 listopada 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 4 lutego 1919, poz. 421.. 6 marca 1919 został przydzielony do Tymczasowych Kursów Pedagogicznych przy Departamencie Szkolnictwa Wojskowego MSWojskDz. Rozk. Wojsk. Nr 26 z 8 marca 1919, poz. 842.. W latach 1920–1921 pełnił służbę w Departamencie V Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 21. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Okręgowy Zakład Uzbrojenia Nr 1 w Warszawie. Później został przeniesiony do korpusu oficerów artylerii i do 4 pułku artylerii polowej w Inowrocławiu. 3 listopada 1923 został przeniesiony do 6 pułku artylerii polowej w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lipcu 1924 został odkomenderowany do stacjonujacego w tym samym garnizonie 21 pułku artylerii polowej do czasowego pełnienia obowiązków dowódcy pułku. W maju 1925 został przydzielony do Departamentu III Artylerii i Uzbrojenia MSWojsk. w Warszawie na stanowisko zastępcy szefa wydziału artylerii. W maju 1927 został przeniesiony do 24 pułku artylerii polowej (od 31 grudnia 1931 – 24 pułk artylerii lekkiej) w Jarosławiu na stanowisko dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień pułkownika w korpusie oficerów artylerii i 2. lokatą. Pułkiem dowodził do czerwca 1937, a następnie został przeniesiony w stan spoczynku.

Zmarł 24 sierpnia 1952.

Był żonaty z katoliczką. Według stanu na dzień 2 stycznia 1914 nie miał dzieci.

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi– 10 listopada 1928 rosyjskie Order Świętej Anny 2 stopnia – Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą –

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Michajłowskiej Szkoły Artylerii Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 4 Kujawskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1952