Klasztor Schussenried (niem. Kloster Schussenried) – dawne opactwo zakonu norbertanów znajdujące się w niemieckim mieście Bad Schussenried.
Historia W 1183 roku bracia Konrad i Beringer von Schussenriedowie przekazali część swoich dóbr zakonowi norbertanów i sami wstąpili do nowo założonego klasztoru. Pod koniec XV wieku klasztor uzyskał niezależność cesarską. Placówka została splądrowana w 1525 roku, podczas wojny chłopskiej, a zabudowania zostały zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. W XVIII wieku kompleks przebudowano, powstała wówczas m.in. późnobarokowa sala biblioteki udekorowana 24 alabastrowymi figurami autorstwa .
W okresie sekularyzacji w 1802 roku zmuszono do rezygnacji opata Siarda Berchtolda, a w następnym roku klasztor rozwiązano. Zabudowania klasztorne przejęła grafina Augusta von Manderscheid, która urządziła tu swoją rezydencję. 18 z 30 mnichów pozostało jednak w dawnym klasztorze i posługiwało przy kościele parafialnym. W 1806 roku teren ten znalazł się pod panowaniem Królestwa Wirtembergii. W 1840 roku założono tu hutę żelaza im. Wilhelma I Hohenzollerna i na jej potrzeby rozebrano część kompleksu. Huta funkcjonowała do 1998 roku. W pozostałych budynkach w 1875 roku utworzono sanatorium i dom opieki, przekształcone następnie w szpital psychiatryczny. W 1979 roku w dawnym kościele klasztornym św. Magnusa zainstalowano 34-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo .
Galeria
Przypisy
Klasztor Kategoria:Klasztory norbertańskie Kategoria:Obiekty sakralne w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech