Władysław Pierzchała (ur. 1944) – polski lekarz pulmonolog i internista, profesor nauk medycznych, specjalista w zakresie chorób płuc i układu oddechowego.
Życiorys W 1972 roku uzyskał specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych w Katowicach, następnie w 1975 roku specjalizację II stopnia z chorób wewnętrznych w Warszawie. W 1995 roku zdobył specjalizację II stopnia z chorób płuc w Warszawie. W 1975 roku obronił doktorat nauk medycznych na Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach na podstawie pracy pt. Właściwości mechaniczne izolowanych płuc zwierząt poddanych działaniu gazów spalinowych. W 1985 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie chorób wewnętrznych na podstawie rozprawy Czynniki ograniczające maksymalną wentylację płuc u pracowników narażonych na mieszane zanieczyszczenia powietrza. Tytuł naukowy profesora nauk medycznych otrzymał z rąk Prezydenta RP w Warszawie w 1996 roku.
W latach 1989–1990 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Lekarskiego w Katowicach Śląskiej Akademii Medycznej. W latach 1990–1996 był rektorem Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W roku 2015 otrzymał tytuł Profesora Honorowego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
W 1994 roku został twórcą Katedry i Kliniki Pneumonologii na Wydziale Lekarskim w Katowicach w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach, którą kierował do 2014 roku. Zorganizował pracownie badań czynnościowych układu oddechowego, polisomnografii i bronchoskopii w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach. W 2000 roku założył Centrum Medyczne Profilaktyka w Rudzie Śląskiej, które prowadzi działalność medyczną oraz współpracuje ze Śląskim Uniwersytetem Medycznym w zakresie edukacji medycznej i badań klinicznych.
Działalność naukowa Główne zainteresowania naukowe profesora Pierzchały obejmują: patofizjologię oddychania w chorobach układu oddechowego, zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny) oraz badania kliniczne nowych leków w astmie, POChP i chorobach śródmiąższowych płuc.
Jest autorem 214 publikacji, w tym 87 artykułów oryginalnych, 82 artykułów poglądowych oraz współautorem kilkunastu podręczników akademickich. Był promotorem doktoratów 19 lekarzy oraz wychowawcą ponad 20 specjalistów chorób wewnętrznych i chorób płuc. Pełnił funkcję recenzenta w kilkudziesięciu postępowaniach o nadanie tytułu i stopni naukowych. Jest inicjatorem i współautorem krajowych wytycznych postępowania w chorobach płuc, w tym wytycznych dotyczących POChP, astmy i zapaleń płuc.
Działalność w towarzystwach naukowych Od 1989 roku jest członkiem .
W latach 2006–2010, a następnie ponownie od 2012 roku, pełni funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc.
Od 1995 roku jest Redaktorem Naczelnym czasopisma „Wiadomości Lekarskie", które jest organem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Nagrody i odznaczenia 1995 – Nagroda Indywidualna Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za osiągnięcia dydaktyczne 2000 – Medal i Tytuł „Gloria Medicinae" Polskiego Towarzystwa Lekarskiego 2006 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 2015 – Tytuł Profesora Honorowego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Otrzymał nagrody indywidualne i zespołowe Rektora Śląskiej Akademii Medycznej za osiągnięcia w pracach naukowo-badawczych (1973, 1977, 1980, 1986, 1987) oraz za osiągnięcia dydaktyczne (1986, 1989, 1990, 1998, 1999, 2000).
Bibliografia Wybrane publikacje Rehabilitacja w chorobach układu oddechowego (współautor), Śląski Uniwersytet Medyczny, 2002, 2009 Astma i POChP w pytaniach i odpowiedziach (współautor z Piotrem Kuną), 2008
Przypisy
Kategoria:Polscy pulmonolodzy Kategoria:Absolwenci Śląskiej Akademii Medycznej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach Kategoria:Urodzeni w 1944