Plamiec okazały (Arthothelium spectabile A. Massal.) – gatunek grzybów z rodziny plamicowatych (Arthoniaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Arthothelium, Arthoniaceae, Arthoniales, Arthoniomycetidae, Arthoniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1852 r. Abramo Bartolommeo Massalongo, nadając mu nazwę Arthothelium spectabile. Jest to poprawna nazwa i jako taką podaje ją Index Fungorum. Nazwę polską podaje praca „Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist”.
Synonimy nazwy naukowej: Arthonia spectabilis (A. Massal.) Anzi 1860 Arthonia spectabilis Flot. 1831
Charakterystyka Morfologia Plecha skorupiasta, cienka, o barwie szarobiałej, strzępki plechy o barwie niebieskiej. Apotecjum zaokrąglone lub kanciaste, o średnicy do 2 mm. Hymenium brązowawe, o wysokości do 150 µm, o barwie czerwonawej, niebieskiej lub zielone. Parafyzoidy rozgałęzione, o grubości od 0,5 do 1,5 µm. Hypotecjum brązowe, o wysokości 50 µm, barwa zielona. Epitecjum czerwono-brązowe, o grubości do 80 µm. Worki 8-zarodnikowe, prawie kuliste, o barwie niebieskiej, o rozmiarach 55–75 × 40–50 µm. Askospory elipsoidalne, bezbarwne lub brązowawe, o rozmiarach 25–37 × 12–15 µm. Pyknidium niewidoczne. Reakcja chemiczna Wszystkie negatywne; nie wykryto metabolitów wtórnych.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Ameryce Północnej (głównia wschodnia część, ale także zachodnie oraz północne-zachodnie wybrzeże Pacyfiku, kilka stanowisk podano również w Meksyku), Ameryce Południowej (Brazylia), Azji (Iran, Indie, Chiny). W Polsce znanych jest kilka jego stanowisk.
W Polsce rejestrowany jest na korze drzew (klon Acer, olsza Alnus, grab Carpinus, leszczyna Corylus, buk Fagus, jesion Fraxinus, dąb Quercus). Jest to porost nadrzewny (epifityczny). Preferuje siedliska zacienione w lasach liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Plamicowate Kategoria:Porosty