Wątlak niezmiennik (Scopula immutata) – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych, podrodziny . Jest gatunkiem rozpowszechnionym w środkowej Europie oraz w azjatyckiej części Rosji, a prawdopodobnie także w Gruzji, Armenii i Iranie.
Taksonomia Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisany został w 1758 roku przez Karola Linneusza w X edycji fundamentalnej pracy Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. jako Phalaena (Geometra) immutata. Większość autorów nie wyróżnia podgatunków.
Morfologia Wątlak niezmiennik osiąga od 21 do 25 mm rozpiętości skrzydeł. Skrzydła przednie i tylne są kremowobiałe, bez połysku, z mało wyraźnymi, lekko falistymi, bladobrunatnymi przepaskami. Na obu skrzydłach występuje wyraźna, bardzo mała, plamka środkowa. Skrzydło tylne od spodu z brunatnawym nalotem. Strzępina bladobrunatna. U samca goleń nogi tylnej mocno poszerzona, o długości około półtora raza większej od stopy. Gąsienice cienkie o barwie szrobrunatnej z delikatną jasną linią grzbietową. Może być mylony z wątlakiem turzyniakiem (Scopula caricaria). Podobnymi gatunkami są wątlak czarnokropek (Scopula nigropunctata), wątlak kieliszniczak (Scopula emutaria), wątlak falistak (Scopula floslactata) i wątlak trójpasek (Scopula ternata).
Ekologia i występowanie Dorosły motyl pojawia się w dwóch pokoleniach od początku czerwca do końca sierpnia, natomiuast gąsienice od początku września. Gąsienice zimują, przepoczwarzają się od początku maja.
Żerują głównie na roślinach z rodzajów: brodawnik (Leontodon), jasnota (Lamium), pierwiosnka m.in. pierwiosnka wyniosła (Primula elatior), powojnik m.in. powojnik pnący (Clematis vitalba), fiołek (Viola), kozłek m.in kozłek lekarski (Valeriana officinalis) .
Owad rozprzestrzeniony w północnej, środkowej i wschodniej Europie: Polska, Szwajcaria, Niemcy, Austria, Norwegia, Finlandia, Ukraina, Białoruś, Estonia, Litwa, Łotwa, Czechy, Słowacja, Dania, Liechtenstein i Rosja; występuje też w azjatyckiej części Rosji, a prawdopodobnie także w Turcjii, Gruzji i Iranie. Występuje przeważnie na terenach podmokłych: łąkach i torfowiskach niskich, parkach i ogrodach do wysokości około 1500 m n.p.m..
Zobacz też miernikowcowate Polski
Przypisy
Kategoria:Miernikowcowate Kategoria:Motyle Europy Kategoria:Motyle Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza