thumb|Zegar obrazowy anonimowego malarza wzorowany na obrazie Steubena Powrót Napoleona z Elby (fr. Retour de Napoleon d’ Isle d’Elbe) – obraz olejny namalowany przez francuskiego malarza niemieckiego pochodzenia Charles’a de Steubena w 1818 roku, znajdujący się w kolekcji prywatnej.
Opis Po serii decydujących porażek z VI koalicją antyfrancuską, w skład której wchodziły Austria, Prusy, Rosja i Wielka Brytania, cesarz Francuzów i król Włoch Napoleon abdykował 6 kwietnia 1814 roku. Traktat z Fontainebleau, podpisany pięć dni później, przewidywał jego zesłanie na wyspę Elbę na Morzu Śródziemnym, gdzie miał panować jako władca księstwa. Klęska Cesarstwa i okupacja Francji przez Brytyjczyków, Prusaków i Rosjan, a także wzmożone poczucie upokorzenia wywołały u Francuzów powszechne przygnębienie, podsycając słabe przywiązanie do Restauracji Burbonów. 26 lutego 1815 roku „Mały Kapral” (zobacz bitwa pod Lodi), opuścił Elbę rozpoczynając tak zwany „lot orła” bardziej znany jako 100 dni Napoleona, będąc zdeterminowanym, by odbudować swoje Cesarstwo w obliczu europejskiej koalicji zdecydowanej na jego definitywne obalenie.
7 marca doszło do tak zwanego Spotkania na Łące Laffrey – kluczowego epizodu w trakcie marszu Napoleona do Paryża. Batalion wojska z 5 Pułku Piechoty Liniowej zagrodził Napoleonowi drogę, ale w wyniku śmiałego zachowania zdetronizowanego cesarza, uradowani żołnierze popędzili w stronę Napoleona. Obraz przedstawia scenę do której doszło tego samego dnia w Brié-et-Angonnes. Napoleon spotkał się z 7 Pułkiem Piechoty Liniowej, który otrzymał rozkaz jego aresztowania, lecz nagle opowiedział się po stronie cesarza. Na czele tego zwrotu stał pułkownik Charles de La Bédoyère, widoczny po lewej stronie z szablą w prawej i bikornem w lewej dłoni, jednoczący swoich żołnierzy dla sprawy napoleońskiej. Za ubranym w szary płaszcz Napoleonem stoi generał Henri Gatien Bertrand dumnie trzymający flagę Francji, a obok niego znajduje się generał Antoine Drouot ze złożonymi dłońmi, uważnie obserwujący scenę.
Dzieło powstało w 1818 roku, gdy Napoleon przebywał na zesłaniu na Wyspie Świętej Heleny. Ten wizualny epos łączy ze sobą dziedzictwo Napoleona, będące połączeniem podziwu dla indywidualnego geniuszu i nostalgii za bohaterami minionych lat. Cesarz samą swoją obecnością zmobilizował żołnierzy i oficerów, którzy jeszcze przed chwilą byli podporządkowani królowi Francji Ludwikowi XVIII. Krytycy Napoleona opisali obraz Steubena jako „wspaniały – i całkowicie nierealistyczny – przykład artystycznej propagandy”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie historyczne na obrazach Kategoria:Obrazy Charles’a de Steubena Kategoria:Obrazy w kolekcjach prywatnych Kategoria:Napoleon Bonaparte Kategoria:100 dni Napoleona