Augyles sericans – gatunek chrząszcza z rodziny różnorożkowatych i podrodziny Heterocerinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1835 roku przez Jamesa Francisa Stephensa pod nazwą Heterocerus pusillus, która okazała się młodszym homonimem. Pod uznawanym epitetem opisany został po raz pierwszy w 1843 roku przez Ernsta H. von Kiesenwettera na łamach „Zeitschrift für die Entomologie” pod nazwą Heterocerus sericans. Miejsce typowe znajduje się w Szwajcarii.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,8 do 3,6 mm. Głowa jest ciemnobrązowa, porośnięta białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami, najlepiej widocznymi na jej krawędziach. Owłosienie nadustka jest delikatne i obfite. Czułki buduje jedenaście członów, z których siedem ostatnich formuje buławkę. Aparat gębowy ma uzbrojone w ząbki żuwaczki o zaostrzonym wierzchołku. Przedplecze jest ku przodowi zwężone, drobno i gęsto punktowane, ubarwione ciemnobrązowo z ciemnopomarańczowo rozjaśnionymi krawędziami, a czasem też linią środkową, porośnięte białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami, najlepiej widocznymi na krawędziach. Pokrywy są ciemnobrązowe z ochrowym wzorem, obficie porośnięte białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. Powierzchnia pokryw ma drobne i gęsto rozmieszczone punkty. Odnóża są w całości ciemnopomarańczowe i cechują się uzbrojonymi w liczne kolce goleniami. Odwłok jest ciemnobrązowy, często z ochrowym obrzeżeniem, obficie porośnięty tak jak wierzch ciała. Linie zabiodrowe (udowe) za tylnymi biodrami są w pełni wykształcone, nieprzerwane. Łuk strydulacyjny jest dobrze zaznaczony.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla otwarte, wilgotne stanowiska o skąpej i niskiej szacie roślinnej, położone w sąsiedztwie rzek i strumieni, chętnie o piaszczystym podłożu.
Gatunek palearktyczny o europejskim typie rozsiedlenia. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji i Albanii. W Azji notowany jest z Syrii i Izraela.
Na południu zasięgu spotykany jest częściej, ku północy staje się zaś coraz rzadszy. W Polsce stwierdzono go tylko na nielicznych, rozproszonych stanowiskach. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).
Przypisy
Kategoria:Różnorożkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1843 roku