Zapora Sorpe – jedna z największych zapór w Niemczech i piątą co do wielkości w Nadrenii Północnej-Westfalii. Od 1935 roku spiętrza wody rzeki Sorpe w Sundern, tworząc jezioro Sorpe, najgłębszy zbiornik wodny w regionie Sauerland. Położona na północ od zapora, znana również po prostu jako Sorpe, należy do związku (Związku Zagłębia Ruhry) w Essen, który zarządza łącznie ośmioma zaporami, stabilizując i uzupełniając w ten sposób Ruhrę w okresach niskiego poziomu wody w zachodniej części regionu. Zapora Sorpe zaopatruje region w wodę pitną i przemysłową, służy do wytwarzania energii elektrycznej i regulacji poziomu wody w Ruhrze, oraz jest popularnym lokalnym terenem rekreacyjnym z licznymi możliwościami uprawiania sportów wodnych i pieszych wędrówek.
Historia Lata z niskimi opadami, szczególnie suchy okres lat 1920/1921, oraz rozwój przemysłu wymusiły zwiększenie rezerwuarów wody dla Zagłębia Ruhry. Z tego też powodu w latach 1926–1935 wybudowano między innymi zaporę Sorpe, która była w tym czasie największym placem budowy w Europie.
W czasie II wojny światowej zapora Sorpe, wraz z zaporami Edersee i Möhne, padły ofiarą nalotu bombowego samolotów RAF-u w nocy z 16 na 17 maja 1943 roku w ramach operacji Chastise. Alianci próbowali zniszczyć zaporę za pomocą specjalnie skonstruowanych bomb skaczących. Zapora w trakcie nalotu odniosła jedynie niewielkie uszkodzenia, ponieważ w przeciwieństwie do betonowych zapór na rzekach Möhne i Eder z czasów cesarstwa, została zbudowana jako zapora ziemna z betonowym rdzeniem przykrytym ziemią. Kolejny brytyjski atak, przeprowadzony 15 października 1944 roku, z użyciem pięciotonowych bomb Tallboy zrzuconych bezpośrednio na zaporę, również zakończył się niepowodzeniem, pozostawiając jedynie kilka lejów po bombach i niewielką ilość wody wylewającą się za krawędź.
Po wojnie, gdy pod koniec 1958 roku zbiornik Sorpe został całkowicie osuszony w celu przeprowadzenia remontu, robotnicy budowlani odkryli niewybuch pięciotonowej bomby Tallboy z drugiego ataku krótko przed Bożym Narodzeniem. Langscheid (dzielnica Sundern) został całkowicie ewakuowany 6 stycznia 1959 roku i niewybuch rozbrojono. Z pierwotnym obszarem zlewni rzeki Sorpe, zapora Sorpe napełniała się przez ponad trzy lata. W celu zwiększenia jej pojemności, obszar zlewni został powiększony poprzez skierowanie wody z sąsiednich dolin do zbiornika za pomocą systemów odwadniających. To zwiększyło obszar zlewni z pierwotnych 53 km² do 100,3 km².
Użytkowanie Zapora miała służyć przede wszystkim do regulacji przepływu wody w regionie, ale dodatkowo w jej konstrukcję wbudowano również elektrownię szczytowo-pompową. Aby jak najefektywniej wykorzystać energię wody, za dwiema turbinami Francisa z poziomym wałem (o mocy 3,6 MW każda) zainstalowano turbinę Kaplana (220 kW). Turbiny pochodzą z czasów budowy elektrowni, a system sterowania, zmodernizowany w latach 2002/2003, jest najbardziej zaawansowany w Związku Rzeki Ruhry (Ruhrverband). W nocy dwie turbiny Francisa pracują jako pompy, każda o mocy 3,2 MW, pompując wodę ze zbiornika wyrównawczego z powrotem do zbiornika głównego.
Gospodarka rybna Jezioro Sorpe jest także atrakcyjnym obszarem do wędkowania, z rocznymi połowami przekraczającymi 50 kilogramów z hektara.
Turystyka Oprócz swojej podstawowej funkcji, jaką jest zabezpieczenie regionu w wodę i wytwarzanie energii elektrycznej, można tu uprawiać sporty wodne, takie jak żeglarstwo, surfing, pływanie, wioślarstwo i nurkowanie. Na zachodnim brzegu głównego zbiornika i przy zatoce Amecke znajdują się liczne pola kempingowe i osiedla domów letniskowych, natomiast wschodni brzeg jest przeznaczony głównie na spokojny wypoczynek.
W okresie letnim między Langenscheidt i Amecke kursują statki pasażerskie.
Przypisy
Linki zewnętrzne Ruhrverband – https://ruhrverband.de/fluesse-seen/talsperren/moehnetalsperre/
Sorpe Kategoria:Obiekty budowlane w Nadrenii Północnej-Westfalii