Różnorożek słonawiskowy (Heterocerus obsoletus) – gatunek chrząszcza z rodziny różnorożkowatych i podrodziny Heterocerinae.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1828 roku przez Johna Curtisa. Miejsce typowe znajduje się w Wielkiej Brytanii.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4,2 do 5,8 mm.

Głowa jest czarna, porośnięta białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. Czułki buduje jedenaście członów, z których siedem ostatnich formuje buławkę. Nadustek jest drobno i obficie owłosiony. Aparat gębowy ma tęgie żuwaczki uzbrojone w zęby i zaostrzone na wierzchołkach.

Przedplecze jest czarne z żółtawym do czerwonawego obrzeżeniem przednich kątów, drobno i gęsto punktowane oraz ponakłuwane (mikropunktowane), porośnięte białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie znacznie dłuższymi szczecinkami. Pokrywy są ciemnobrązowe do czarnych z czerwonawym wzorem, nieobecnym u ich nasady. Owłosienie i punktowanie podobne jest do tego na przedpleczu, a oprócz niego występują dobrze widoczne rzędy. Odnóża są pomarańczowe do brązowych, zwykle z miejscowo przyciemnionymi goleniami, które to uzbrojone są w liczne kolce.

Odwłok jest brązowy z czerwonawym obrzeżeniem, obficie porośnięty białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. Linie zabiodrowe (udowe) za tylnymi biodrami są nie w pełni wykształcone. Łuk strydulacyjny jest widoczny, ale wyraźnych rowków strydulacyjnych brak.

Ekologia i występowanie Owad uznawany za halofila. Zasiedla pobrzeża mórz, słonawisk śródlądowych, jezior, stawów i kałuż. Wybiera stanowiska o podłożu szlamistym lub piaszczystym, w którym kopie tunele. Żeruje na glonach, szczątkach organicznych i zooplanktonie. Zimowanie odbywa się w stadium dorosłym.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Finlandii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Chorwacji, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Azji wykazywany jest z anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Azerbejdżanu, syberyjskiej części Rosji, Kazachstanu, Turkmenistanu i Iranu.

W Polsce owad bardzo rzadko spotykany, podawany z nielicznych stanowisk, głównie na podstawie doniesień z XIX i początku XX wieku. Dane współczesne pochodzą z Pobrzeża Szczecińskiego, Pobrzeża Koszalińskiego, Pojezierza Pomorskiego i Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).

Przypisy

Kategoria:Różnorożkowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Libanu Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1828 roku