Wiadomości Krakowskie

Wiadomości Krakowskie – pismo wychodzące w Krakowie w latach 1922–1923 podczas strajku drukarzy.

Historia 8 października 1922 roku rozpoczął się w Krakowie strajk drukarzy, którego głównym powodem była inflacja obniżająca realną wartość płac. Ostatnie numery krakowskich dzienników: „Czasu”, „Nowej Reformy”, „Gońca Krakowskiego”, „Głosu Narodu” i „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” ukazały się 9 października, a żydowskiego „Nowego Dziennika” w sobotę 7 października 1922 roku. W trakcie całego strajku ukazywał się jedynie socjalistyczny „Naprzód” tłoczony w Drukarni Ludowej, której właściciele już w drugim dniu strajku zgodzili się spełnić żądania strajkujących.

Gdy strajk się przedłużał, właściciele i zarządcy nieukazujących się pism częściowo uruchomili drukarnię „Ilustrowanego Kuriera Codziennego”, osobiście obsługując maszyny drukarskie 17 października 1922 roku, wydali pierwszy numer „Wiadomości Krakowskich” z podtytułem „wspólny organ dzienników krakowskich »Czas«, »Głos Narodu«, »Goniec Krakowski«, »Ilustrowany Kurier Codzienny«, »N. Reforma«, »N. Dziennik« – na czas strejku drukarzy krakowskich”. Ponieważ na czas strajku drukarzy „do zespołu redakcyjnego weszli zwalczający się do tego czasu endecy i Żydzi, chadecy i konserwatyści, demokraci, ludowcy i pracownicy bezpartyjnego, przynajmniej formalnie, IKC” pismo przekazywało tylko informacje, a unikało ocen politycznych i komentarzy.

Pismo kosztujące 100 marek polskich (tak jak „Naprzód”) początkowo miało 4 strony, od numeru piątego 8 stron, a potem 12 stron. Publikowano w nim wiadomości europejskie, potem także lokalne oraz sporo reklam i ogłoszeń. Przedstawiano też czytelnikom racje wydawców gazet i postęp (a raczej jego brak) rozmów ze strajkującymi.

W 1923 roku podniesiono cenę do 200 mkp. W 1923 roku wyszło 18 numerów pisma (razem z wydanymi w 1922 roku ukazało się 80 numerów).

23 stycznia 1923 roku po mediacji Emila Bobrowskiego i Zygmunta Klemensiewicza podpisano porozumienie ze strajkującymi. 26 stycznia ukazały się pierwsze w nowym roczniku wydania krakowskich dzienników: „Nowej Reformy”, „IKC”, „Gońca Krakowskiego”, „Nowego Dziennika”, „Głosu Narodu” oraz „Czas”, który zaliczył dodatki do „Wiadomości Krakowskich” jako numery 1–4. Strajk spowodował upadek pisma „Nowiny Ilustrowane”.

Dodatki Po zamachu na prezydenta Narutowicza ukazał się numer specjalny „Wiadomości”. Z tej okazji „Goniec Krakowski” i „Rzeczpospolita” wydały jednostronne nadzwyczajne wydanie z nekrologiem, które wydrukowano w drukarni Mieszczańskiej St. Tomaszewskiego przy ul. Batorego w Krakowie. mały|Redakcja „Wiadomości Krakowskich”. Krzyżykiem oznaczono redaktora naczelnego Michała Konopińskiego. Tylko „Czasowi” udało się we własnej drukarni wydać kilka dodatków do „Wiadomości Krakowskich”. Pierwszy (w dużym formacie, dwustronicowy) ukazał się w niedzielę 24 grudnia 1922 roku z nagłówkiem: „Czas. Dodatek do Wiadomości Krakowskich”. W styczniu (w kolejne niedziele) ukazały się jeszcze 4 dodatki. Redaktorem odpowiedzialnym był dr Antoni Beaupré.

Redakcja Redaktorem naczelnym i odpowiedzialnym został Michał Konopiński. Redakcja mieściła się przy ul. Jagiellońskiej 10 w pomieszczeniach redakcji „Nowej Reformy”, natomiast ekspedycją i rozliczeniami zajmował się IKC.

Przypisy

Kategoria:Czasopisma w Polsce (1918–1939) Kategoria:Czasopisma wydawane do 1923 Kategoria:Prasa w Krakowie (II Rzeczpospolita)