Wincenty Rutkiewicz (ur. 1 grudnia 1886 w maj. Pilnomyśl, zm. po 1934) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 grudnia 1886 w majątku Pilnomyśl, w ówczesnym powiecie drysieńskim guberni witebskiej, w rodzinie szlacheckiej Feliksa i Józefy z Grocholskich. Był katolikiem.
, po ukończeniu sześciu klas korpusu kadetów, wstąpił do armii rosyjskiej jako wolontariusz. , po ukończeniu Tyfliskiej Szkoły Wojskowej, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 109 pułku piechoty w Kownie. został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera pododdziału szkolnego. W szeregach 109 pp walczył podczas I wojny światowej. awansował na porucznika ze starszeństwem z . został dowódcą 2 kompanii. Później awansował na sztabskapitana.
7 listopada 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, został wcielony do 11 pułku strzelców polskich i przydzielony do sztabu 3 Dywizji Strzelców Polskich na stanowisko dowódcy taborów dywizyjnych i zastępcy intendenta dywizji.
24 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem stopnia majora ze starszeństwem od dnia 7 listopada 1918 i przydzielony z dniem 9 grudnia 1918 do Litewsko-Białoruskiej Dywizji StrzelcówDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 72.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 169.. Objął dowództwo I batalionu mińskiego pułku strzelców, który zorganizował z żołnierzy „Samoobrony Mińskiej”. Wyróżnił się wiosną 1919 w bitwie pod Słonimem (2 marca w zdobyciu miasta i 8 marca w czasie jego obrony). 27 maja 1920 ówczesny dowódca pułku, podpułkownik Bronisław Adamowicz sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez byłego dowódcę I Brygady Litewsko-Białoruskiej, pułkownika Bolesława Freja i dowódcę frontu, generała Wacława Iwaszkiewicza. W czerwcu 1919 w Rembertowie ukończył kurs oficerów sztabowych. Od 2 kwietnia do 21 maja 1920 dowodził nowogródzkim pułkiem strzelców. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
Z dniem 8 lutego objął dowództwo Obozu Jeńców Nr 7 w Tucholi. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 220. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca tego roku został przeniesiony do 68 pułku piechoty we Wrześni i zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. W kwietniu 1924 został przeniesiony do 57 pułku piechoty w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 31 lipca 1926 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg 12 miesięcy bez poborów. Z dniem 1 sierpnia 1927 został powołany ze stanu nieczynnego z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów piechoty i oddaniem do dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. We wrześniu tego roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 15 pułku piechoty w Dęblinie, ale z dniem 30 listopada 1927 został przeniesiony do rezerwy. Po zwolnieniu z czynnej służby mieszkał w Bysławiu i administrował majątkiem żony. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grudziądz. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas w grupie oficerów rezerwy „powyżej 40 roku życia”.
Był żonaty, miał dwóch synów: Jarosława (ur. 1923) i Aleksandra (ur. 1927).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4197 – 3 lutego 1922 Krzyż Walecznych Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Zwycięstwa 4 kwietnia 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia. rosyjskie Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” –
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy 80 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 86 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dowództwa 3 Dywizji Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zastępcy dowódcy 15 Pułku Piechoty „Wilków” Kategoria:Zastępcy dowódcy 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Zastępcy dowódcy 68 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci