Staraja Jołcza (; , Staraja Jołcza; pol. hist. Stara Jołcza, Jołcza) – wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Nowaja Jołcza, nad rozlewiskiem i terasami Dniepru, który stanowi tu granicę z Ukrainą.
Z trzech stron otoczona jest przez obszar Ramsar Mokradła Terasa Dniepru.
Historia Tereny te były zamieszkałe już w czasach prehistorycznych. Nad Dnieprem, w pobliżu wsi, w 1929 odkryto grodzisko z I tysiąclecia p.n.e. (epoka żelaza) oraz 5 kurhanów. Okres jego istnienia datowany jest do XI-XIII w. n.e..
W Rzeczypospolitej Obojga Narodów Jołcza leżała w województwie kijowskim. Królewszczyzna należąca do starostwa lubeckiego, była dzierżawiona. W 1614 nadana została kniaziowi Semenowi Łyko, później kniaziowej Łyczynej. Od 1631 była dzierżawiona przez Jana Mikołaja Janickiego. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. Stara Jołcza położona była w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim. Stanowiła siedzibę gminy Jołcza. Znajdowała się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. św. Michała oraz szkółka.
Następnie w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Zobacz też Nowaja Jołcza
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie brahińskim Kategoria:Wsie królewskie I Rzeczypospolitej (województwo kijowskie)