Granica burkińsko-togijska – granica międzypaństwowa między Burkina Faso a Togo, ciągnąca się na długości 131 km i biegnąca od trójstyku z Ghaną na zachodzie do trójstyku z Beninem na wschodzie.
Opis Granica rozpoczyna się na zachodzie od trójstyku z Ghaną i biegnie linią prostą w kierunku południowo-wschodnim. Krótki odcinek biegnie następnie na południe wzdłuż rzeki , po czym granica skręca linią prostą na północny wschód, aż do równoleżnika 11° N; stamtąd biegnie prosto na wschód, bezpośrednio na północ od tego równoleżnika, kończąc się na trójstyku z Beninem.
Historia W latach 80. XIX wieku nastąpiła intensywna rywalizacja mocarstw europejskich o terytoria w Afryce, znana jako „wyścig o Afrykę”. W tym okresie Cesarstwo Niemieckie zaczęło interesować się zdobywaniem kolonii afrykańskich, podpisując w lipcu 1884 traktaty z wodzami plemion zamieszkujących wybrzeże współczesnego Togo. Niemiecka kolonia Togoland była następnie stopniowo rozszerzana w głąb lądu. W wyniku konfliktu Francja przejęła kontrolę nad górną doliną Nigru (obszar odpowiadający mniej więcej terenom dzisiejszego Mali i Nigru). Francja zajęła ten obszar w 1900 roku; Mali (wówczas określane jako Sudan Francuski) pierwotnie zostało włączone, wraz z dzisiejszym Nigrem i Burkina Faso (wówczas nazywanym Górną Woltą), do kolonii , stając się częścią składową federalnej kolonii Francuskiej Afryki Zachodniej.
Francja i Niemcy uzgodniły przebieg granicy między niemieckim Togolandem a terytorium francuskim 23 lipca 1897. Została ona następnie wytyczona bardziej szczegółowo 28 września 1912. Podczas I wojny światowej niemieckie terytorium Togo zostało podbite przez siły alianckie, a następnie podzielone na terytoria brytyjskie i francuskie wzdłuż linii podziału uzgodnionej 10 lipca 1919. W rezultacie punkt, który stanowi obecnie trójstyk granic Burkina Faso, Ghany i Togo, został przesunięty na wschód.
Wraz z postępem procesu dekolonizacyjnego po II wojnie światowej, Francja stopniowo przyznawała swoim koloniom w Afryce Subsaharyjskiej więcej praw politycznych i reprezentacji. Proces ten kulminował w 1958 roku przyznaniem Francuskiej Afryce Zachodniej szerokiej autonomii wewnętrznej w ramach Wspólnoty Francuskiej. Ostatecznie w 1960 roku zarówno Togo Francuskie, jak i Górna Wolta uzyskały niepodległość (Togo Brytyjskie zostało włączone do Ghany), a ich wspólna granica stała się granicą międzynarodową między dwoma państwami.
Miejscowości przygraniczne Burkina Faso
Dagonkon
Togo
Nadjoundi
Ponio
Przejścia graniczne Główne przejście graniczne znajduje się między Senkase i Bittou. Rządy państw trzecich zazwyczaj odradzają podróże w rejon przygraniczny ze względu na niebezpieczną sytuację w Burkina Faso.
Przypisy
Kategoria:Granice Togo Kategoria:Stosunki międzynarodowe Burkiny Faso Kategoria:Geografia Burkiny Faso